III SA/Wa 2091/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska, , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 2091/04 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2004 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z 29 grudnia 2004 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej określanej jako "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług. Odpis ww. postanowienia, jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru", został doręczony reprezentującemu Skarżącą kuratorowi sądowemu wyznaczonemu z urzędu w dniu 5 lutego 2005 r. W dniu 18 lutego 2005 r. w siedzibie tut. Sądu pełnomocnik Skarżącej złożył skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie orzeczenia oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. WSA w Warszawie odrzucił ww. wniosek. Pełnomocnik Skarżącej wniósł na to postanowienie zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem WSA w Warszawie z [...] lipca 2005 r. Wobec nie wniesienia zażalenia przez żadną ze stron ostatnie z powoływanych postanowień stało się prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu, gdyż nie zostały w niej prawidłowo przytoczone podstawy kasacyjne. Pełnomocnik Skarżącej wskazał jedynie, iż wnosi o uchylenie postanowienia z dnia 29 grudnia 2004 r., przez fakt naruszenia prawa materialnego, art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), polegającego na obrazie przez WSA art. 239 pkt 3, bez wskazania aktu prawnego, w jakim ten przepis się znajduje. Pełnomocnik nie oznaczył ponadto zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, podkreślając jedynie, iż wnosi o uchylenie postanowienia WSA w Warszawie z dnia 29 grudnia 2004 r. Obowiązek prawidłowego przytoczenia podstaw kasacyjnych oraz zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany wynika z art. 176 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Treść przywołanej regulacji wskazuje, że ustawodawca, poprzez użycie spójnika "oraz", oddzielił wymogi formalne tego środka odwoławczego, przewidziane dla wszystkich pism procesowych, od szczególnych wymagań odnoszących się tylko do niego. W ten sposób nastąpiło też zróżnicowanie skutków procesowych niezachowania wymogów formalnych z obu grup. Niezachowanie wymagań skargi kasacyjnej, które są przewidziane dla każdego pisma procesowego, może być uzupełnione w trybie art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Natomiast niezachowanie któregokolwiek z wymagań szczególnych nie podlega sanacji. Wymagania te są elementami konstrukcyjnymi, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy. W powyższym kontekście błędne przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz niezamieszczenie w skardze kasacyjnej zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest brakiem nieusuwalnym. Skutkiem stwierdzenia takiego braku jest konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej, o ile strona w terminie do złożenia tej skargi nie złoży w tym zakresie pisma uzupełniającego (postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1077/04, Mon. Pod. 2005, nr 6, s. 2). W niniejszej sprawie takiego uzupełnienia strona nie dokonała Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 177 § 1 w zw. z 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.