III SA/Wa 210/14

Dnia 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty różnicy podatku, kwoty podatku do zapłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – A. sp. z o.o. z siedzibą w W. , wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty różnicy podatku, kwoty podatku do zapłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. W skardze Skarżąca zawarła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zachodzi realna możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie posiada środków na wykonanie zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji, zatem egzekucja zaległości podatkowych wynikających z decyzji, która nie została jeszcze poddana kontroli sądu, może doprowadzić do upadłości Skarżącej. W konsekwencji nawet pozytywne dla niej rozstrzygnięcie może uniemożliwić powrót do obrotu gospodarczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku, w powiązaniu ze znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami obrazującymi jej sytuację majątkową, pozwalają na stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej – wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak bowiem wynika z dokumentów, przesłanych przez Skarżącą w związku z toczącym się w niniejszej sprawie postępowaniem wpadkowym w przedmiocie prawa pomocy, jej sytuacja majątkowa jest bardzo zła i nadal pogarsza się. Kapitał zakładowy Skarżącej wynosi [...] zł. Według bilansu na dzień 31 grudnia 2013 r. Skarżąca posiada aktywa w wysokości 229.702,48 zł. Przychody Skarżącej za 2013 r. (56.948,72 zł) w porównaniu z 2012 r. (292.435,47 zł) znacznie spadły. W 2012 r. Skarżąca uzyskała dochód w wysokości 15.477,30 zł, natomiast w 2013 r. stratę na poziomie 104.097,08 zł. Z bilansu na dzień 28 lutego 2014 r. wynika ponadto, że Skarżąca wygenerowała już stratę w wysokości 7.811.54 zł. Skarżąca nie posiada środków w kasie. Rachunki bankowe w [...] i w [...] S.A. zostały zamknięte. Rachunek w [...] nie wykazuje żadnych operacji finansowych od lipca 2013 r. Skarżąca nie zatrudnia pracowników - od 1 lutego 2014 r. zatrudniony jest tylko członek zarządu. Zdaniem Sądu, zestawiając kwotę wymaganego zobowiązania podatkowego Skarżącej w wysokości 219.984 zł z jej ogólną sytuacją majątkową, w tym wysokością środków finansowych, którymi może dysponować, podzielić należy stanowisko, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim zostanie zbadana jej legalność, doprowadzić może do faktycznego unicestwienia działalności Skarżącej. Kwota wymaganego zobowiązania podatkowego jest niemal równa wysokości aktywów Skarżącej i dwukrotnie przekracza wysokość jej kapitału zakładowego. Ponieważ zaś Skarżąca nie ma środków finansowych, by wymagane zobowiązanie uiścić dobrowolnie, musiałoby ono zostać wyegzekwowane, co może doprowadzić do postawienia Skarżącej w stan upadłości. W przypadku późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, zwrot wyegzekwowanego świadczenia nie przywróciłby zatem rzeczy do stanu pierwotnego. Powyższa okoliczność bezspornie wypełnia przesłankę wynikającą z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. przesłankę trudnych do odwrócenia skutków. W sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.