III SA/Wa 2100/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. i Z. S. - wspólników byłej spółki cywilnej Zakład [...] "I." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2004r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia - umorzyć postępowanie W dniu [...] października 2004r. skarżący wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2004r. nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] określające skarżącym zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń-grudzień 2000r. Pismem z dnia [...] listopada 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. poinformował Sąd, iż zgodnie z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) wydał decyzję z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] uwzględniającą w całości skargę wniesioną przez skarżących. W dniu [...] listopada 2004r. skarżący nadesłali pismo, w którym poinformowali sąd, iż w związku z uwzględnieniem ich żądań cofają skargę. Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2004r. nr [...] została uchylona nową decyzją z dnia [...] listopada 2004r. nr [...], którą uwzględniono w całości skargę wniesioną do Sądu, czyniąc postępowanie sądowe już z tych względów bezprzedmiotowym. Skoro bowiem wyeliminowana została z obrotu prawnego decyzja stanowiąca przedmiot skargi do Sądu, to za bezprzedmiotowe również należy uznać dalsze rozważania co do późniejszego cofnięcia skargi przez stronę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), należało, orzec jak w postanowieniu.