III SA/Wa 2105/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2014r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 lipca 2017r. w ten sposób, że wyrażenie "Dyrektora Izby Skarbowej" zastąpić wyrażeniem "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 31 lipca 2017r. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2016r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2014r. i zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 16.258 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd jako organ zobowiązany do poniesienia kosztów wskazał Dyrektora Izby Skarbowej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, zwana dalej: "P.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sąd o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym, jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W sprawie okoliczność taka zaszła. Sąd w pkt 2 ww. wyroku z 31 lipca 2017r. wskazał omyłkowo jako organ zobowiązany do zwrotu stronie skarżącej kosztów postępowania Dyrektora Izby Skarbowej w W. zamiast Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Omyłka ta jest oczywista, gdyż począwszy od zmiany organów skarbowych w postępowaniu sądowym korespondencja była kierowana do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., a w rozprawie, która miała miejsce 21 lipca 2017r. uczestniczył prawidłowo umocowany pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Sąd w związku z tym, wobec ww. oczywistej omyłki pisarskiej, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.