III SA/Wa 2113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak – Osetek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Skarżący – A. S., pismem z dnia 3 czerwca 2014 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc, że ze względu na bardzo wysoką kwotę ustalonego zobowiązania podatkowego wykonanie tej decyzji prowadziłoby do trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący zaznaczył, że wykonanie decyzji groziłoby nieodwracalnym uszczerbkiem na majątku Skarżącego co doprowadziłoby do zachwiania podstawy egzystencji zarówno Skarżącego jak i jego rodziny. Skarżący zwrócił ponadto uwagę na fakt, że w jego rodzinie wychowywane jest dziecko pozbawione biologicznych rodziców. Fakt ten znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych, gdzie znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] stycznia 2011r., w którym Sąd postanawia, że obowiązki rodziny zastępczej powierzone zostały Skarżącej oraz jej mężowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji, objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania wynosi 93.211 zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z kondycją finansową Skarżącego. W tym zakresie Sąd w pełni podzielił pogląd Skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje pogorszenie warunków materialnych Skarżącego co w konsekwencji może negatywnie wpłynąć na sytuację majątkową zarówno samego Skarżącego jak i jego rodziny. Ponadto podkreślić należy, że nie bez znaczenia pozostaje fakt, że Skarżący wraz z żoną stanowi rodzinę zastępczą dla małoletniego dziecka. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.