III SA/Wa 2119/13

Dnia 23 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "Z." Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od maja do grudnia 2001 r. oraz styczeń, kwiecień, lipiec 2002 r. postanawia 1) na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." uchylić postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2014 r. wydanego w sprawie III SA/Wa 2119/13; 2) zasądzić od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz "Z." Sp. z o.o. z siedzibą we W. kwotę 3158 zł (trzy tysiące sto pięćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kwotę 2400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego Wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanym w sprawie III SA/Wa 2119/13 uchylono zaskarżoną decyzję, stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz zasądzono od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz "Z. " Sp. z o.o. z siedzibą we W. kwotę 741 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 20 lutego 2014 r.(data nadania w UP) pełnomocnik skarżącej złożyła pismo, w którym podniosła, że nie zgadza się z punktem trzecim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lutego 2014 r. dotyczącym kosztów postępowania. Pełnomocnik wskazał, że przy piśmie z 31 grudnia 2013 r. dokonał wyliczenia kosztów, zaliczając do nich: wpis od skargi, koszty zastępstwa według norm przepisanych, opłatę skarbową oraz koszty przesyłek poleconych zawierających pisma kierowane do organu. W związku z wątpliwościami dotyczącymi charakteru pisma Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania jego treści. W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik skarżącej wskazała, że pismo z 20 lutego 2014 r. należy traktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów, a w przypadku jego nieuwzględnienia jako zażalenie na punkt trzeci wyroku dotyczący kosztów postępowania. Postanowieniem z 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2119/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił uzupełnienia wyroku we wnioskowanym zakresie. W związku z powyższym pismo z dnia 20 lutego 2014 r. zostało potraktowane jako zażalenie na punkt trzeci wyroku dotyczący kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności albo przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak wynika z akt sprawy skarżąca była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika – r.pr. T. J.. Art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Artykuł ten zawiera zatem definicję zakresową pojęcia "niezbędne koszty postępowania". Przy udzielaniu pełnomocnictwa kosztem niezbędnym jest uiszczenie opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. Na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. stronie należy się zwrot wydatków jednego radcy prawnego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., sygn. akt III CZP 2/03, OSNC z 2003 r. nr 12, poz. 161). Mając na uwadze treść przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a., nie można jednak wywnioskować, aby koszty przesyłek pocztowych (w szczególności tych kierowanych do organów administracji) stanowiły niezbędne koszty postępowania, konieczne do zapewnienia prawidłowej reprezentacji strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Obowiązek zwrotu kosztów przesyłek poleconych nie wynika również z przepisów dotyczących pojęcia kosztów sądowych, które są pojęciem węższym i zawierają się w pojęciu kosztów postępowania. Ustawodawca zarysował w art. 211 p.p.s.a. ramy "kosztów sądowych", wskazując, że obejmują one "opłaty sądowe" i "zwrot wydatków". W dalszych dwóch artykułach doprecyzowano natomiast pojęcie składowych "kosztów sądowych" wskazując, że "opłatami sądowymi" są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.), natomiast do "zwrotu wydatków" zaliczono w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie a także koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 213 p.p.s.a.; por. R. Kubik glosa do postanowienia NSA I FZ 129/11, ZNSA 2011/6, s. 191-194). Z powyższych przepisów nie wynika, aby wyszczególnione przez pełnomocnika skarżącej we wniosku o zwrot kosztów postępowania koszty przesyłek poleconych, zawierały się w "niezbędnych kosztach postępowania" o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia ich zwrotu na rzecz strony skarżącej. Koszty postępowania w niniejszej sprawie, które należą się skarżącej od organu, obejmują wpis sądowy od skargi, który wynosi 741 zł, opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 2400 zł, zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.