III SA/Wa 2119/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. T. i K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ustalającej wymiar podatku rolnego na 2014 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 20 czerwca 2014 r. U. T. i K. T. (dalej: "Skarżący") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014r. w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ustalającej wymiar podatku rolnego na 2014 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2014 r. Skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez solidarne uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia odpisu niniejszego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone Skarżącym w dniu 18 lipca 2014 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak już wskazano powyżej, w rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została doręczona Skarżącym w dniu 18 lipca 2014 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, upływał zatem dla Skarżących z dniem 25 lipca 2014 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 28 sierpnia 2014 r. nie odnotowano wpłaty na poczet wpisu od skargi w niniejszej sprawie, a co za tym idzie skarga obarczona jest brakiem formalnym co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.