III SA/Wa 2127/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące październik, listopad, grudzień 2005 r. oraz styczeń, marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec 2006 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Pismem z 16 lipca 2010 r. P. P. (dalej: "Skarżący"), wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące październik, listopad, grudzień 2005 r. oraz styczeń, marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec 2006 r. Skarżący jednocześnie, na podstawie art. 61 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – dalej: "p.p.s.a."), wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że nałożona na niego kwota zobowiązania podatkowego wynosi 261 667 zł. Skarżący w chwili obecnej znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Z deklaracji podatkowej za poprzedni rok wynika, że z tytułu prowadzonej działalności w zeszłym roku osiągnął dochód w wysokości 492,20 zł. W roku bieżącym kondycja finansowa firmy uległa wprawdzie poprawie, co dokumentuje przedłożone zestawienie księgowe. Skarżący jednak w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą posiada odnawialną linię kredytową, z której zmuszony był korzystać i na dzień dzisiejszy jego zadłużenie w banku z tego tytułu wynosi 80 tys. zł. Skarżący podniósł, że na żądanie Sądu przedstawi na tę okoliczność stosowne zaświadczenie z banku, którym w chwili obecnej nie dysponuje. Zestawienie księgowe nie uwzględnia także wydatków inwestycyjnych z ostatniego i najbliższego okresu. Skarżący w dniu 30 czerwca bieżącego roku wykupił leasingowaną dotąd naczepę chłodnię za kwotę 51 tys. zł. W sierpniu zaś bieżącego roku upływa termin leasingu na ciągnik, którego wykupienie wyniesie ok. 60 tys. złotych. Natychmiastowe wykonanie zaskarżonych decyzji wywołać może w tej sytuacji skutek w postaci utraty płynności finansowej Skarżącego i w rezultacie konieczność zaprzestania prowadzenia dotychczasowej działalności, która stanowi źródło utrzymania jego samego, jego rodziny oraz zatrudnianych przez niego czterech pracowników. W związku z powyższym Skarżący stwierdził, że zaistniała przesłanka określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt III SA/Wa 2127/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na Sygn. akt III SA/Wa 2127/10 niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącego we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota określonego na rzecz Skarżącego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym wynosi 261 667 zł, co jest kwotą znaczną. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę i mogłoby negatywnie wpłynąć na działalność gospodarczą Skarżącego i jego zamierzenia gospodarcze. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.