III SA/Wa 2129/16

Dnia 19 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. C. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w sprawie ze skargi M. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. Skarżąca – M. C. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego J. C., pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącej nie może być uwzględniony przez sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia wydanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Wskazać należy, że sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony do wstrzymania prowadzonej egzekucji, o której mowa we wniosku Skarżącej. Dodać należy, że wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.). Stosowny wniosek podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organ właściwy do jego przeprowadzenia, a następnie orzeczenie organu egzekucyjnego podlega kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a. Sądy administracyjne jedynie sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez przepis art. 3 p.p.s.a. Wniosek ten nie może również zostać uwzględniony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. jako w istocie wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Stosownie bowiem do treści art. 61 § 3 p.p.s.a po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, których dotyczy skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią tego aktu. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Warszawa 2005, s. 295-296). Z tych względów należało na podstawie art. 3 i art. 4 p.p.s.a. oraz 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowić jak w sentencji.