III SA/Wa 2138/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, , po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia L. W. z dnia 31 maja 2010 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie sprostowania wyroku z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2138/09 na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: - odrzucić zażalenie - Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości. Skarżący – L. W. pismem z dnia 7 maja 2010 r. wniósł do Sądu wniosek o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2138/09. W uzasadnieniu wniosku, Skarżący podniósł, że w uzasadnieniu wyroku pominięto, że do zadań gminy należy utrzymanie w należytym stanie tabliczek z nazwami ulic i placów na obszarze gminy ustalenie numerów porządkowych nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania, prowadzenie i aktualizowanie ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2010 r. odmówił sprostowania wyroku z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2138/09. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w dniu 28 maja 2010 r. Skarżący został pouczony, iż od zażalenia pobiera się wpis wynoszący 100 zł, który należy uiścić gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w banku lub w urzędzie pocztowym. Pismem z dnia 31 maja 2010 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 15 czerwca 2010 r. Skarżący, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a., zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przed Sąd. Obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia wynika z art. 230 § 1 p.p.s.a., w myśl którego od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. W rozpoznawanej sprawie Sąd doręczając Skarżącemu odpis postanowienia z dnia 21 maja 2010 r. w pouczeniu wskazał, że od zażalenia pobiera się wpis sądowy w wysokości 100 zł. Powyższe pismo zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 maja 2010 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 4 czerwca 2010 r. Tymczasem jak wynika z kontroli rejestru dochodów budżetowych Sądu w przedmiotowej sprawie, nie uiszczono wpisu sądowego we wskazanym przez Sąd terminie. W konsekwencji, nieuiszczenie wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia zażalenia. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.