III SA/Wa 2139/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-10-25

Skład orzekający: Piotr Przybysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jeśli strona uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu z powodu pobytu na leczeniu za granicą?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny przywróci termin do wniesienia skargi, jeżeli strona nie dokonała czynności procesowej w terminie bez swojej winy. W przypadku, gdy strona uprawdopodobniła brak winy poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających pobyt na leczeniu za granicą w okresie uniemożliwiającym odebranie decyzji i wniesienie skargi, należy uznać, że przesłanka braku winy została spełniona, co uzasadnia przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek, wskazał na pobyt na leczeniu za granicą w okresie od 15 kwietnia 2016 r. do 21 maja 2016 r., co uniemożliwiło mu odebranie decyzji i wniesienie skargi w terminie. Na potwierdzenie przedstawił zaświadczenie lekarskie. Skarga i wniosek zostały wniesione niezwłocznie po powrocie do kraju i zapoznaniu się z decyzją.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Skarżący – P.R. – pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu Skarżący wskazał, że nie był w stanie odebrać zaskarżonej decyzji z uwagi na leczniczy pobyt w okresie od 15 kwietnia 2016 roku do 21 maja 2016 roku w ośrodku medycznym we [...] nad [...], w związku z operacją i terapią [...]. Skarżący na potwierdzenie tej okoliczności przedstawił zaświadczenie o leczeniu z dnia 10 czerwca 2016 roku z tłumaczeniem przysięgłym. Skarżący w piśmie z dnia 3 października 2016 r. wyjaśnił, że niezwłocznie po powrocie do kraju, tj. w dniu 13 czerwca 2016 r., zapoznał się z treścią zaskarżonej decyzji i wniósł skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, iż wraz wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżący wniósł przedmiotową skargę z dnia 16 czerwca 2016 r., zatem jednocześnie z wnioskiem Skarżący dokonał czynności, której nie dokonał w przewidzianym terminie. Odnotować także należy, iż wniosek Skarżącego wraz ze skargą został wniesiony w dniu 16 czerwca 2016 r., tj. w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, czyli od dnia 13 czerwca 2016 r., kiedy to Skarżący powrócił do kraju i zapoznał się z treścią decyzji. Skarżący dochował zatem wymogów formalnych dotyczących wniosku o przywrócenie terminu, co daje Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że przedstawiona przez Skarżącego okoliczność w postaci przebywania na leczeniu w okresie od 15 kwietnia 2016 r. do 21 maja 2016 r. we [...] nad [...], uprawdopodobnia brak jego winy, a więc zarazem brak winy Skarżącego w uchybieniu przedmiotowemu terminowi. Uznać za zasadną należy bowiem argumentację Skarżącego (i potwierdzający ją dokument - zaświadczenie lekarskie) według której, w terminie na złożenie skargi Skarżący przebywał w ośrodku medycznym we [...], w związku z operacją i terapią [...]. Uwzględniając zatem powyższe okoliczności i uprawdopodabniające je dokumenty, należało przywrócić Skarżącemu termin do wniesienia przedmiotowej skargi, gdyż z przyczyn niezależnych od siebie terminu tego nie mógł dochować. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił o przywróceniu terminu do wniesienia skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło