III SA/Wa 2140/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, , po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za listopad 2005 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Pismem z 1 lipca 2011 r. L. E. (dalej - "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. T., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik podniósł, że Skarżący ma [...] lat. Jest emerytem. Pobiera emeryturę w wysokości 3.956,93 zł i utrzymuje się z niej. Jednocześnie bieżące, niezbędne wydatki Skarżącego są wysokie w porównaniu do osiąganego dochodu. Stan jego zdrowia wymaga regularnych kontroli lekarskich, zażywania leków i rehabilitacji, co wiąże się ze znacznymi wydatkami. Skarżący ponosi także koszty utrzymania mieszkania (czynsz 470 zł, koszty mediów ok. 180 zł miesięcznie). Zdaniem pełnomocnika, wszczęcie postępowania egzekucyjnego i zajęcie majątku Skarżącego, jak i przyszłych dochodów z emerytury, nie tylko nie zaspokoi roszczeń Skarbu Państwa z tytułu zaległości podatkowej, z uwagi na jej wysokość, ale pozbawi Skarżącego niezbędnych do życia środków. Ponadto, z uwagi na zaawansowany wiek Skarżącego, prowadzenie postępowania egzekucyjnego może spowodować zagrożenie dla jego zdrowia. Pełnomocnik argumentując zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji wskazał również na duże prawdopodobieństwo uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji, z uwagi na uchybienia jakie ona zawiera. Dodatkowo, pełnomocnik zauważył, iż po wniesieniu skargi na poprzednią decyzję organu podatkowego, Sąd nie wstrzymał jej wykonania. W rezultacie wszczętego postępowania egzekucyjnego pozbawiono Skarżącego środków do życia. Następnie, po wydaniu korzystnego dla Skarżącego wyroku, nie mógł on przez ponad pół roku odzyskać środków pobranych przez organ egzekucyjny. Ponadto, organ musiał zwrócić Skarżącemu odsetki od pobranych kwot, co stanowiło uszczuplenie majątku Skarbu Państwa. Do wniosku załączono decyzję o waloryzacji emerytury z 1 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "ppsa"). Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywający, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 ppsa (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że powołanie przez Skarżącego we wniosku, będącego przedmiotem rozpoznania, przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 ppsa, z należytym uzasadnieniem spełniło ten wymóg. Po rozważeniu całości zgłaszanych argumentów Sąd uznał bowiem, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez egzekwowanie wynikających z zaskarżonej decyzji wysokich kwot, przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd. Zauważyć bowiem należy, iż zaskarżona decyzja przenosi na Skarżącego odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług na kwotę ponad 5 mln zł oraz odsetki w kwocie ponad 1,8 mln złotych. W ocenie Sądu, z uwagi na wiek Skarżącego oraz jedyne źródło dochodu jakim jest emerytura, istnieje obawa, że wykonanie zaskarżonej decyzji może w sytuacji przedstawianej przez Skarżącego doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższą argumentację, działając na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.