III SA/Wa 2143/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz adwokata Skarżący M. M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, powołując się na zły stan zdrowia. Od 2002 r. choruje on mianowicie na chorobę [...]. Stan jego zdrowia był źródłem zaciąganych długów oraz dezorganizacji życia osobistego i społecznego. Aktualnie przebywa na rencie z orzeczeniem całkowitej niezdolności do pracy. Renta ta wynosi 846,62 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Do kosztów utrzymania zaliczył m. in. bilet miesięczny (98 zł), środki czystości (40 zł), leki (100 zł), opłatę za pokój (200 zł), odzież (23 zł), żywność (400 zł). Nadto przedstawił zestawienie swoich licznych zobowiązań (łącznie ponad 200.000 zł), odcinek przekazu pocztowego, decyzję o waloryzacji renty, orzeczenia lekarza orzecznika, decyzję dotyczącą korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z przedłożonych dokumentów Skarżący jest osobą chorą – leczy się [...]. Orzeczono wobec niego całkowitą niezdolność do pracy. Jedynym źródłem jego utrzymania jest renta wynosząca nieco ponad 846 zł. Uznać zatem należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.