III SA/Wa 2149/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-10-25

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w tym od wpisu od skargi kasacyjnej, powinien zostać uwzględniony w całości, czy tylko w części, biorąc pod uwagę sytuację finansową strony i jej potencjał ekonomiczny?
Ratio decidendi
Skarżący został częściowo zwolniony od wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 10.000 zł, ponieważ jego sytuacja finansowa, mimo trudności, nie uniemożliwia mu partycypowania w części kosztów postępowania. Posiada on potencjał finansowy przejawiający się w uzyskiwanych przychodach i zasobach finansowych, a koszty sądowe nie mogą być stawiane na ostatnim miejscu za innymi wydatkami związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Stan faktyczny
Skarżący S.K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. Skarżący wskazał na trudną sytuację finansową, brak bieżącej działalności gospodarczej, zajęcie rachunków bankowych i cofnięcie koncesji. Przedstawił szereg dokumentów obrazujących jego stan majątkowy i zadłużenie. Wcześniej przyznano mu już częściowe zwolnienie od wpisu od skargi.
Rozstrzygnięcie
1) zwolniono skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 10.000 zł; 2) odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. postanawia 1) zwolnić skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 10.000 zł; 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżący S.K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, iż obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej, gdyż zajęto mu rachunki bankowe i cofnięto koncesję. Dodał, iż 2017 r. zakończył stratą, ciążą na nim 3 pożyczki firmowe, które przestał spłacać i kredyt hipoteczny, który pomagają spłacać bracia. Z oświadczeń Skarżącego wynika, że zamieszkuje wspólnie z ojcem. Posiada dom (zabezpieczony hipoteką) oraz udziały w spółce, która 2017 r. zakończyła stratą. Skarżący wyjaśnił, że zasądzone od niego alimenty na rzecz ojca zostały zawieszone z końcem 2017 r. Podał, że źródłem utrzymania ojca jest renta w wysokości [...] zł. Do majątku ojca zaliczył samochód i grunty rolne. Podkreślił, że w pokrywaniu kosztów utrzymania i wyżywienia pomagają Skarżącemu trzej bracia. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wskazał, iż bracia przekazują mu co miesiąc środki pieniężne w gotówce na spłatę kredytu hipotecznego, które on następnie wpłaca w oddziale banku. Wyjaśnił, że depozyt radcowski został zajęty na poczet wierzytelności przysługujących leasingodawcom. Oświadczył, że zalega z zapłatą wynagrodzenia pełnomocnikowi, a na poczet niniejszej sprawy nie uiścił żadnego wynagrodzenia. Przedstawił sposób rozdysponowania środków pieniężnych wykazanych w bilansie. W toku postępowania Skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację finansową, w tym: zeznania podatkowe, deklaracje VAT-7, wyciągi bankowe, dokumenty dotyczące stanu zadłużenia, dokumenty dotyczące zajęcia nieruchomości. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Skarżącemu przyznano już prawo pomocy na wcześniejszym etapie postępowania. Na mocy postanowienia z 6 września 2017 r. zwolniono go mianowicie od wpisu od skargi ponad kwotę 10.000 zł. Uwzględniono wówczas skomplikowaną sytuację finansową Skarżącego, która jednak nie uniemożliwia mu partycypowania w części kosztów postępowania. Z takim rozstrzygnięciem zgodził się następnie Sąd. Ocenę powyższą referendarz sądowy rozpoznający obecny wniosek Skarżącego w pełni podziela. W efekcie uznał, że przesłanki, będące warunkiem niezbędnym do zwolnienia od kosztów sądowych zostały spełnione w stopniu uzasadniającym przyznanie Skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w analogicznym co uprzednio zakresie, tj. ponad kwotę 10.000 zł. Na takie rozstrzygnięcie rzutowały takie okoliczności jak: - odnotowane w 2018 r. obroty z działalności gospodarczej, wynoszące po stronie przychodu [...] zł, zaś po stronie kosztów [...] zł (dane z zestawienia za miesiąc 08/2018); - wysokość środków (łącznie [...] zł) zaangażowanych - w okresie od stycznia do czerwca 2018 r. - w nabycie towarów i usług, co potwierdzają złożone za ten okres deklaracje VAT-7, - suma uznań i obciążeń na rachunku bankowym Skarżącego, wynosząca w okresie od czerwca do sierpnia 2018 r. ponad [...] zł; - wykazane w bilansie na koniec 2017 r. środki pieniężne w kwocie ponad [...] zł, które - jak sam Skarżący przyznał – zostały przeznaczone na bieżące funkcjonowanie firmy oraz bieżące utrzymanie domu (niezbędne remonty, rachunki oraz podstawowe potrzeby właściciela firmy). To wszystko doprowadziło referendarza sądowego do wniosku, że Skarżący jest w stanie zgromadzić środki na pokrycie części wpisu od skargi kasacyjnej. W dalszym ciągu posiada on potencjał finansowy przejawiający się w uzyskiwaniu przychodów oraz zasoby finansowe przejawiające się w kwocie poniesionych kosztów prowadzonej działalności gospodarczej. Nie ma natomiast podstaw do przyjęcia, iż koszty te korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed wierzytelnościami Skarbu Państwa wynikającymi z obowiązku finansowania przez stronę kosztów zainicjowanego przezeń postępowania sądowego. Koszty sądowe nie mogą być stawiane na ostatnim miejscu za wszystkimi pozostałymi kosztami prowadzenia działalności gospodarczej. Ich wystąpienie wchodzi bowiem w zakres ryzyka prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym koszty związane z uczestnictwem Skarżącego w niniejszym postępowaniu są kosztami, które należy zrównać z innymi ponoszonymi przez niego wydatkami, w tym chociażby na wynagrodzenie pełnomocnika. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło