III SA/Wa 2151/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy postanawia: odrzucić skargę R. C. wniósł 27 lipca 2005r. skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] czerwca 2005r., odmawiającą umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy (potwierdzenie nadania przesyłki poleconej w urzędzie pocztowym). Organ administracji doręczył zaskarżoną decyzję matce skarżącego 23 czerwca 2005r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 51 akt administracyjnych). W treści decyzji zawarto pouczenie o prawie stronie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Zgodnie z art. 43 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz. 1071), powołanej dalej jako k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, m.in. dorosłemu domownikowi. Tym samym należało uznać, iż w sprawie decyzja organu administracji została doręczona stronie skutecznie w terminie wskazanym w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Stosownie natomiast do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powołanej dalej jako P.p.s.a. do skutecznego wniesienia skargi do Sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. Sąd zauważa również, że zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał, nie z dniem 23 lipca 2005r. (sobota), lecz dopiero z dniem 25 lipca 2005r. Skarżący powinien zatem złożyć skargę najpóźniej do 25 lipca 2005r. Skoro uczynił to w terminie późniejszym, Sąd miał obowiązek, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 53 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 orzec, jak w sentencji.