III SA/Wa 2164/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Jerzy Płusa, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 739 zł (słownie: siedemset trzydzieści dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] określającą P. sp. z o.o. w W. - zwanej dalej "Skarżącą", prawidłową wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia [...] marca 2000 r. W/w decyzje zostały wydane wskutek stwierdzenia przez organ, że Skarżąca zawyżyła podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług towarów będących przedmiotem importu. Przedmiotem sporu jaki zaistniał w niniejszej sprawie pomiędzy Skarżącą i organami podatkowymi było m.in. to, czy dopuszczalne jest w każdym czasie orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę. Zdaniem organów podatkowych, taka sytuacja jest możliwa. Skoro bowiem zobowiązanie wygasło wskutek zapłaty, nie mogło wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia, gdyż po zapłacie podatku termin przedawnienia już nie biegnie. Z tego względu organ drugiej instancji uznał w zaskarżonej decyzji, że możliwe było jej wydanie po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, którego dotyczy niniejsza sprawa. Z poglądem tym nie zgodziła się Skarżąca, która zaskarżyła powyższe decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 3 września 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 918/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na to, że Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w sprawie I FSK 400/09 zwrócił się do składu siedmiu sędziów z pytaniem "czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie wszczęcie, prowadzenie i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej). Sąd uznał, iż wykładnia przepisów, która zostanie dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny w powiększonym składzie na użytek sprawy I FSK 400/09 (m.in. w przedmiocie możliwości prowadzenia postępowania po upływie terminu przedawnienia, jeżeli zobowiązanie podatkowe wcześniej wygasło na skutek zapłaty) będzie miała wpływ także na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Sąd postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 918/09 podjął zawieszone postępowanie sądowe. Wraz przesłaniem odpisu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania poinformowano strony o nadaniu sprawie nowej sygnatury - III SA/Wa 2164/10 Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Dyrektor Izby Celnej nr [...], na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako P.p.s.a. uwzględnił w całości skargę Skarżącej i zgodnie z żądaniem uchylił własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzją organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Powołany wyżej art. 54 § 3 P.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej uczynił wydając decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakimi była decyzja z dnia [...] marca 2009 r. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego, postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na postawie art. 201 § 1 P.p.s.a.