III SA/Wa 2167/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Piotr Dębkowski po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2014 r. oraz zabezpieczenie jej na majątku podatnika postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na rzecz M. W. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 16 sierpnia 2018 r. Skarżący – M. W. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lipca 2018 r., w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2014 r. oraz zabezpieczenie jej na majątku podatnika. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 5 września 2018 r., pismem z 15 października 2018 r., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej p.p.s.a. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie powyższe zostało skierowane na adres pełnomocnika Skarżącego i doręczone 26 października 2018 r. W dniu 5 listopada 2018 r. wpłynęła do Sądu, nadana za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mailem, korespondencja zawierająca pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 p.p.s.a. i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. należy wywodzić, że pełnomocnictwo jest ważne tylko jeśli zawiera własnoręczny podpis mocodawcy lub stanowi wierzytelny odpis. Pełnomocnictwo powinno zostać złożone w oryginale lub w odpisie poświadczonym za zgodność z oryginałem. Poświadczenie zgodności dokumentu z oryginałem powinno zaś zawierać przede wszystkim podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia. Tylko dokument spełniający powyższe wymagania wniesiony w terminie i zawierający podpis pełnomocnika może zostać uznany za uzupełnienie braków formalnych skargi. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w procedurze sądowoadministracyjnej brak jest regulacji, która przewidywałaby możliwość wnoszenia drogą elektroniczną pism procesowych. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi bowiem, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, rozumiany jako znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 342). We wskazanym przepisie jest więc mowa o podpisie własnoręcznym, z wyjątkiem przypadków niemożności podpisania pisma przez stronę, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. Niedochowanie warunku własnoręcznie podpisanego pisma, wiąże się natomiast z odrzuceniem (lub zwrotem) pisma. W świetle przywołanych przepisów prawa nie budzi wątpliwości, że w obecnym stanie prawnym nie ma możliwości skutecznego wnoszenia pisma w formie elektronicznej, bowiem jednym z jego wymogów formalnych jest m.in. własnoręczne podpisanie go przez autora. Brak zatem własnoręcznego podpisu strony stanowi istotny brak formalny takiej skargi (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2016, s. 244). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Odpowiadając na wezwanie tut. Sądu pełnomocnik Skarżącego przesłał pocztą elektroniczną pełnomocnictwo, tym samym nie wykonał w sposób prawidłowy wezwania Sądu. Dlatego też, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji. O zwrocie wpisu postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.