III SA/Wa 2168/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Artur Kot, , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. w przedmiocie czynności Urzędu Skarbowego w C. postanowił: - odrzucić skargę z uwagi na jej niedopuszczalność - Pismem z [...] czerwca 2006 r. T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Urzędu Skarbowego w C., który jej zdaniem bezpodstawnie uznał, opierając się na błędnych ustaleniach faktycznych, że popełniła ona przestępstwa skarbowe z art. 62 § 1 oraz z art. 61 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 83, poz. 930 ze zm. – powoływanej dalej jako "Kks"). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a.") wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; a nadto na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 (art. 3 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. wynika zaś, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego Z akt sprawy wynika, że do skarżącej skierowane zostało postanowienie o przedstawieniu zarzutów w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 61 § 1 Kks oraz z art. 62 § 1 Kks. Jest to postanowienie wydane w trakcie postępowania karnoskarbowego, do którego stosuje się odpowiednio przepisy prawa karnego, a sprawa podlega kognicji sądu powszechnego. Skoro sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.