III SA/Wa 2171/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003, 2004, 2005 i 2006 roku postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata - Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu (PPF) A. P. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i nie posiada żadnego majątku. Podniósł, że jest chorym rencistą bez prawa do zasiłku. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i wnukiem (ur. w 2006 r.), zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 65 m² stanowiącym własność syna. Skarżący oświadczył, że pozostaje na utrzymaniu syna, a jedyny dochód rodziny stanowi zasiłek przyznany przez Sąd na wychowanie wnuka. Na wezwanie referendarza sądowego Skarżący przedstawił zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty PIT-36L, z którego wynika, że w 2008 i w 2009 r. nie uzyskiwał dochodów. Skarżący wyjaśnił, że ani on ani jego żona nie posiadają rachunków bankowych oraz nie korzystają z pomocy społecznej. Skarżący oraz jego żona pozostają na utrzymaniu syna, który ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem mieszkania. Skarżący wraz z żoną wychowuje wnuka w wieku przedszkolnym, gdyż ich córka (matka dziecka) przebywa na leczeniu w zamkniętym ośrodku odwykowym dla narkomanów w O. W aktach sprawy znajduje się również wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej do spraw Inwalidztwa i zatrudnienia NR 6 zaliczające Skarżącego do trzeciej grupy inwalidów (k.-8). Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie Skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł. Rozpatrując niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i wnukiem (ur. w 2006 r.), pozostaje na utrzymaniu syna, a jedyny dochód stanowi zasiłek przyznany na wychowanie wnuka. Skarżący ani jego żona nie posiadają żadnego majątku. Ponadto Skarżący jest rencistą bez prawa do zasiłku, a z przedstawionych zeznań o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty wynika, że w latach 2008- 2009 nie osiągnął on żadnego dochodu. Ponadto z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Skarżący z powodu przewlekłej choroby nie prowadzi działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § l pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.