III SA/Wa 2172/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2010 roku postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego P.L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 8.856 zł (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) w tym: tytułem opłaty - kwotę 7.200 zł (słownie: siedem tysięcy dwieście złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 1.656 zł (słownie: tysiąc sześćset pięćdziesiąt sześć złotych) Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r., sygn. III SO/Wa 21/13 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu A.G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Krajowej Izby Doradców Podatkowych w W. na pełnomocnika Skarżącego został wyznaczony doradca podatkowy P. L. . Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego doradca podatkowy P. L. wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wniosku tym zawarł oświadczenie, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu. (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2010 r. Wpis sądowy ma charakter wpisu stosunkowego i jego wysokość została określona na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie zatem do § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia, kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (w niniejszej sprawie jest to kwota 587.582 zł), wynosi 7.200 zł. W związku z tym wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu należało zasądzić wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o podatek VAT w stawce 23%, to jest o 1.656 zł W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.