III SA/Wa 2172/13

PostanowienieWSA w Warszawie2016-04-11

Skład orzekający: Anna Zaorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. Wysokość wynagrodzenia została ustalona zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r., uwzględniając stawkę za czynności w drugiej instancji oraz podatek VAT.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku doradcy podatkowego P.L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za reprezentowanie skarżącego A.G. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Doradca podatkowy został ustanowiony z urzędu po tym, jak WSA w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą podatku VAT. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł skargę kasacyjną, na którą pełnomocnik wniósł odpowiedź i reprezentował skarżącego na rozprawie przed NSA.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego P.L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 6.642 zł, w tym 5.400 zł tytułem opłaty i 1.242 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego P. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za reprezentowanie skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2010 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego P.L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 6.642 zł (słownie: sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa złote), w tym: tytułem opłaty - kwotę 5.400 złotych (słownie: pięć tysięcy czterysta złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 1.242 złotych (słownie: tysiąc dwieście czterdzieści dwa złote) - Postanowieniem z 12 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu – A.G. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (doradcy podatkowego) z urzędu. Pismem z 16 października 2013 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych poinformowała o wyznaczeniu doradcy podatkowego P.L. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem z 23 stycznia 2014 r. WSA w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję organu podatkowego. Postanowieniem z 4 stycznia 2014 r. przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji. Od wyroku Sądu I instancji Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego – doradca podatkowy P.L wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną (z zachowaniem 14-dniowego terminu) oraz reprezentował skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu skarżącego odpowiedź na skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. II FPS 4/12 (ONSAiWSA z 2013 r. nr 3, poz.38) odpowiedź na skargę kasacyjną sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika i wniesiona w przepisanym terminie swym charakterem najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Dlatego należy przyjąć, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata, jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej - "rozporządzenie"). Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszym postępowaniu przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a wartość przedmiotu sprawy wynosi 587.582 zł. Dlatego też, zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia, stawka za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 5.400 zł (75% z 7.200 zł). Zaznaczyć jednocześnie należy, że w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło