III SA/Wa 2174/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów egzekucyjnych postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia - Skarżący – M. B., pismem z 5 czerwca 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów egzekucyjnych. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a". Uzasadniając wniosek stwierdził, że dalsze prowadzenie egzekucji może doprowadzić do wyrządzenia mu znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, którego dotyczy wniosek Skarżącego nie kwalifikuje się do wykonania, jako że jest to postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zarzutów egzekucyjnych. Natomiast nie nakłada on na zobowiązanego (Skarżącego) żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a przesłankami wstrzymania zaskarżonej decyzji są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Jak już Sąd wskazał, zaskarżone postanowienie nie nakłada na Skarżącego żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Potwierdzeniem tego stanowiska jest pogląd wyrażony przez T. Wosia, który twierdzi, iż nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999 r., s. 155). Innymi słowy, nie można wstrzymać wykonalności zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie należy ono do grupy aktów nakazujących stronie wykonanie obowiązku lub dokonanie czynności, a zatem nie nadaje się do wykonania w drodze egzekucji i nie korzysta z przymiotu wykonalności. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.