III SA/Wa 2174/15

Dnia 10 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca"), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako "P.p.s.a.") przede wszystkim wynika, iż pierwotnym przedmiotem wstrzymania jest akt, na który wniesiona została skarga (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10). Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Podkreślić należy, iż przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, wydanej przez organ pierwszej instancji w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W ocenie Sądu, skoro zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnych, związanych z odmową przywrócenia terminu zaś decyzja organu pierwszej instancji odnosi się do kwestii materialnoprawnych, uznać należy, że są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też decyzji wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co postanowienie organu odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, będące przedmiotem złożonej skargi. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie można orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji wymiarowej, wydanej przez organ pierwszej instancji. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 403/11, postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa. gov.pl). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.