III SA/Wa 2180/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Trelka, sędzia WSA Tomasz Janeczko (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 listopada 2016 r. sprawy ze skargi L. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postepowaniu egzekucyjnym oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. (zwany dalej: "organem egzekucyjnym"), działając w oparciu o decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] grudnia 2014 r. wystawił w dniu 28 stycznia 2015 r. wobec L. P. (zwanego dalej: "Skarżącym") tytuł wykonawczy o numerze [...] w celu wyegzekwowania należności z tytułu podatku dochodowego w wysokości 19% pobieranego od dochodów z poza rolniczej działalności gospodarczej za 2008 r. w kwocie należności głównej 151.054 zł. Następnie organ egzekucyjny w celu wyegzekwowania kwot objętych wyżej wymienionym tytułem wykonawczym sporządził w dniu 28 stycznia 2015 r. zawiadomienia o zajęciach wierzytelności z tytułu rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego Skarżącego w Banku [...], w Banku [...] oraz Banku [...] Przedmiotowe zawiadomienia zostały doręczone Skarżącemu wraz z przeznaczonymi dla niego odpisami tytułów wykonawczych o numerach [...] i [...] w dniu 6 lutego 2015 r. W dniu 10 lutego 2015r. dłużnik zajętej wierzytelności, realizując zawiadomienie o zajęciu egzekucyjnym przekazał organowi egzekucyjnemu na poczet tytułu wykonawczego [...] kwotę niezbędną do realizacji zajęcia. Wobec powyższego organ egzekucyjny pismem z dnia 11 lutego 2015 r. uchylił zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego. Pismem z dnia 10 lutego 2015 r. Skarżący wniósł zarzuty do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wyżej powołanego tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu wskazał, że prowadzona wobec niego egzekucja jest niedopuszczalna, przedwczesna, obowiązki są niewykonalne oraz uległy przedawnieniu. Skarżący wskazał również, że nie uchylał się od dobrowolnego spełnienia zobowiązania. W opinii Skarżącego, w polu nr 29 tytułu wykonawczego nie wskazano prawidłowej podstawy prawnej w konsekwencji czego nie ma on możliwości poznania podstaw prawnych prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Skarżący jednocześnie wskazał, że nie zostało mu doręczone zarówno upomnienie jak i decyzja stanowiąca podstawę wystawienia przedmiotowego tytułu wykonawczego. W przedmiotowym piśmie Skarżący wniósł również o umorzenie postępowania egzekucyjnego, a także o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012r., poz. 1015 ze zm.) - zwanej dalej: "u.p.e.a." Następnie organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. uznał zarzuty wniesione przez Skarżącego za nieuzasadnione. W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny odnosząc się do zarzutu z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. wskazał, iż egzekwowane w niniejszym postępowaniu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, nie uległo przedawnieniu z uwagi na mające miejsce w przedmiotowym stanie faktycznym zawieszenie biegu terminu przedawnienia, wynikające z art. 70 § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 z późn. zm.) - zwanej dalej: "O.p." Natomiast odnosząc się do zarzutu z art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. organ egzekucyjny wyjaśnił, że egzekwowany obowiązek jest wymagalny, albowiem decyzja stanowiąca jego podstawę ma charakter ostateczny. Odnośnie zaś zarzutu z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a. organ egzekucyjny wyjaśnił, że egzekwowany obowiązek został określony w sposób zgodny z treścią obowiązku wynikającego z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] grudnia 2014 r. Organ egzekucyjny wykazał również, że w niniejszym postępowaniu prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest dopuszczalne, a tym samym nie można uznać za uzasadniony zarzutu z art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a. Ponadto zdaniem organu egzekucyjnego, w przypadku w którym egzekwowana należność dotyczy należności pieniężnych, których obowiązek uiszczenia wynika z mocy prawa, a których wysokość została określona w ostatecznym orzeczeniu, postępowanie egzekucyjne może zostać wszczęte bez uprzedniego doręczenia upomnienia. Końcowo, odnosząc się do zarzutu z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. organ egzekucyjny wyjaśnił, że wbrew twierdzeniu Skarżącego tytuł wykonawczy nr [...] zawiera w części E poz. 1 wskazanie prawidłowej podstawy prawnej. Organ egzekucyjny wskazał również, że wobec wyegzekwowania przedmiotowej należności przed wpływem rozpatrywanego wniosku nie dokonano zawieszenia postępowania egzekucyjnego w trybie 35 § 1 u.p.e.a. Skarżący wniósł następnie zażalenie na ww. postanowienie organu egzekucyjnego, wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego, a także o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 35 § 1 u.p.e.a. W uzasadnieniu Skarżący ponowił argumentację przedstawioną w zarzutach, wskazując dodatkowo, że kwestionuje w innych postępowaniach ostateczny charakter decyzji podatkowych, które zostały wykonane. Skarżący w szczególności wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań od tych decyzji. Skarżący podniósł również, że w demokratycznym państwie prawa niedopuszczalna jest sytuacja, gdy bez żadnych uprzednich informacji zajmuje się rachunki bankowe podatnikowi, który działa zgodnie z prawem. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (zwany dalej: "organem nadzoru") postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu organ nadzoru odnosząc się do podniesionego przez Skarżącego zarzutu z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a., tj. przedawnienia egzekwowanego obowiązku, wyjaśnił że zgodnie z treścią art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Organ nadzoru zauważył również, że termin płatności należności podatkowej w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. upływa z dniem 30 kwietnia 2009 r., wobec czego bieg terminu przedawnienia, co do zasady winien był upłynąć z dniem 31 grudnia 2014 r. Jednakże organ egzekucyjny działając na podstawie art. 70c O.p. pismem z dnia 21 listopada 2014 r. poinformował Skarżącego o zawieszeniu z dniem 19 listopada 2014r. biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. oraz podatku od towarów i usług za okres od 2008r. do 2009r. z uwagi na wystąpienie przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Biorąc powyższe pod uwagę organ nadzoru zgodził się ze stanowiskiem organu egzekucyjnego w zakresie braku zasadności omawianego zarzutu podniesionego przez Skarżącego. Organ nadzoru odnosząc się natomiast do stanowiska Skarżącego zgodnie z którym nie została mu doręczona decyzja stanowiąca podstawę wystawienia przedmiotowego tytułu wykonawczego zauważył, że kwestie związane z odrębnym postępowaniem podatkowym, w tym również kwestie dotyczące doręczenia decyzji podatkowej, nie podlegają badaniu i rozstrzyganiu w postępowaniu egzekucyjnym. Organ nadzoru zauważył również, że stosownie do treści art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, nie jest on natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Ponadto organ nadzoru odnosząc się do podniesionego przez Skarżącego zarzutu z art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a., tj. braku wymagalności egzekwowanego obowiązku z innego powodu, wyjaśnił że obowiązek administracyjny jest wymagalny jeżeli posiada cechę, która zezwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie odmowy wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu egzekucyjnego. Natomiast z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że tytuł wykonawczy nr [...] wystawiony został na podstawie ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] grudnia 2014 r. Powyższe oznacza zdaniem organu nadzoru, że egzekwowana na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego zaległość posiada przymiot wymagalności, a tym samym uznać należy w niniejszym zakresie zawarte w treści zaskarżonego postanowienia stanowisko organu egzekucyjnego za prawidłowe. Odnosząc się natomiast do zarzutu z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a., tj. określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4 u.p.e.a., organ nadzoru wskazał, że opis obowiązku zawarty w tytule wykonawczym powinien odpowiadać opisowi wynikającemu z decyzji administracyjnej, albowiem zgodność obowiązku określonego w orzeczeniu stanowiącym podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego z treścią obowiązku widocznego w samym tytule jest warunkiem legalności egzekucji, zaś w przypadku niezgodności tych aktów postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu. Organ nadzoru zauważył też, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. określił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. Z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym w wysokości 151.054 zł. Natomiast z treści tytułu wykonawczego nr [...] wynika, że egzekwowana zaległość w kwocie 151.054 zł wynika z wyżej wskazanej decyzji. Powyższe oznacza zdaniem organu nadzoru, że na gruncie niniejszej sprawy nie zachodzą okoliczności z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a., a tym samym uznać należy, że stanowisko organu egzekucyjnego jest prawidłowe w tym zakresie. Z kolei odnosząc się do zarzutu z art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a., tj. niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, organ nadzoru wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 2 § 1 pkt 1 u.p.e.a. egzekucji administracyjnej podlegają między innymi podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa. Jednocześnie zgodnie z art. 3 § 1 O.p., egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2 O.p., gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej. Organ nadzoru biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów wskazał, że z akt niniejszej sprawy wynika, iż tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony przez uprawniony organ w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] grudnia 2014 r. Z tego względu organ nadzoru podzielił stanowisko organu egzekucyjnego uznające wniesiony przez Skarżącego zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej za nieuzasadniony. Odnosząc się w dalszej kolejności do zarzutu z art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., tj. braku uprzedniego doręczenia Skarżącemu upomnienia organ nadzoru wyjaśnił, że zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez doręczenia upomnienia (Dz. U. z 2014r., poz. 1494), bez doręczenia upomnienia może zostać wszczęta egzekucja administracyjna dotycząca należności pieniężnych, których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa, a wysokość których została określona w ostatecznym orzeczeniu. Organ nadzoru zauważył również, że tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony w oparciu o decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] grudnia 2014 r. określającą zobowiązanie podatkowe, wobec powyższego w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie jest wymagane doręczenie Skarżącemu upomnienia. Organ nadzoru podkreślił też, że o tej okoliczności Skarżący został poinformowany w rubryce 9 części E przedmiotowego tytułu wykonawczego. Biorąc powyższe pod uwagę organ nadzoru uznał, że organ egzekucyjny w treści zaskarżonego postanowienia prawidłowo uznał wniesiony przez Skarżącego zarzut z art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. za nieuzasadniony. Odnosząc się zaś do podniesionego przez Skarżącego zarzutu z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., tj. niespełnienia przez tytuł wykonawczy o numerze [...] wymogów wynikających z art. 27 u.p.e.a., z uwagi na brak wskazania prawidłowej podstawy prawnej - aktu normatywnego, organ nadzoru zauważył, że wierzyciel w części E przedmiotowego tytułu wykonawczego wskazał nie tylko podstawę prawną nałożonego obowiązku, tj. decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r., lecz również wskazał konkretny przepis w oparciu, o który przedmiotowa decyzja została wydana. Powyższe oznacza zdaniem organu nadzoru, że przedmiotowy tytuł wykonawczy spełnia wymogi określone w art. 27 u.p.e.a. Końcowo odnosząc się zaś do wniosku Skarżącego o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu ostatecznego rozpatrzenia zarzutów przez organ nadzoru, organ ten wyjaśnił, że art. 35 § 1 u.p.e.a. w obecnym brzmieniu stanowi, iż zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 u.p.e.a. zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Jednakże na gruncie niniejszej sprawy powołany przepis nie ma zastosowania z uwagi na fakt, iż egzekucja prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] została zakończona w dniu 10 lutego 2015r., z uwagi na wyegzekwowanie dochodzonych zaległości. Organ nadzoru dokonał jednocześnie w postanowieniu z dnia 29 maja 2015 r. uzupełnienia podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia o art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a wskazujący na podstawę rozpatrywanego zarzutu, ponieważ organ rozpoznający zażalenie jest uprawniony do poszerzenia podstawy prawnej i argumentacji rozstrzygnięcia, bez potrzeby jego uchylenia. Skarżący zaskarżył następnie powyższe postanowienie organu nadzoru wnosząc skargę w piśmie z dnia 2 lipca 2015 r., w której wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucił w skardze zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu: art. 33 § 1 pkt 1, 2, 3, 6 i 7 w związku z art. 6 i art. 18 u.p.e.a., poprzez błędne uznanie za prawidłowe postanowienia organu egzekucyjnego. Skarżący w uzasadnieniu skargi ponowił zarzuty zawarte w swoim zażaleniu, wskazując, że nie unika dobrowolnej zapłaty zobowiązań podatkowych oraz, że kwestionuje w innych postępowaniach ostateczny charakter decyzji podatkowych, które zostały wykonane. Skarżący podniósł również, że prowadzenie egzekucji może zagrozić prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a w konsekwencji spowodować jego niewypłacalność. Skarżący wskazał też, że w polu nr 29 przedmiotowego tytułu wykonawczego nie wskazano prawidłowo podstawy prawnej - aktu normatywnego. Organ nadzoru w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wyżej określone przesłanki nie zachodzą. Kontrola Sądu w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia organu egzekucyjnego w przedmiocie zarzutów wniesionych do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie własnego tytułu wykonawczego Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. W trakcie postępowania egzekucyjnego zobowiązany kwestionując prowadzenie postępowania egzekucyjnego może wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w art. 33 pkt 1 – 10 u.p.e.a. Wskazanie innych przyczyn wniesienia przez zobowiązanego zarzutów nie uprawnia organu egzekucyjnego do rozpatrywania tych zarzutów. Podobnie jak i wskazanie danego przepisu jako podstawy prawnej zarzutu bez wskazania przesłanek uzasadniających zastosowanie tego przepisu. Przypomnieć również należy, że organ egzekucyjny nie bada ani merytorycznej trafności ("zasadności") decyzji wymiarowej, ani też "wymagalności" zobowiązania podatkowego w niej określonego. Przez "wymagalność" decyzji rozumieć należy możliwość jej wykonania, tj. egzekwowania. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, gdyż akt ten nie został wydany z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W odniesieniu do stawianego przez Skarżącego określonego w art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. zarzutu przedawnienia, stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 70 § 1 O.p., zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Wobec powyższego ponieważ termin płatności należności podatkowej w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. przypada na dzień 30.04.2009r., bieg terminu przedawnienia co do zasady winien był upłynąć z dniem 31.12.2014r. Należy jednak wskazać, że zgodnie z treścią art. 70 § 6 pkt 1 O.p., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. W niniejszej sprawie, Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. działając na podstawie art. 70 c Ordynacji podatkowej pismem z dnia 21.11.2014r. poinformował Skarżacego o zawieszeniu z dniem 19.11.2014r. biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. oraz podatku od towarów i usług od 2008 do 2009 z uwagi na wystąpienie przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. W odniesieniu do zarzutu Skarżącego, dotyczącego niedoręczenia decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego, należy wyjaśnić, że, jak już wcześniej wspomniano, stosownie do treści art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, nie jest on natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Wspomnieć w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14.01.2010 r. sygn. akt II FSK 1378/08 (CBOSA), wskazał, że "Organ egzekucyjny nie bada ani merytorycznej trafności ("zasadności") decyzji wymiarowej, ani też "wymagalności" zobowiązania podatkowego w niej określonego. Ta ostatnia przesłanka wiąże się natomiast m.in. z kwestią prawidłowego doręczenia decyzji. (...) Analizowanie prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej, stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego, oznacza w konsekwencji badanie tego czy weszła ona skutecznie do obrotu prawnego, a tym samym czy zobowiązanie w kwocie nią określonej stało się wymagalne. Badanie zatem tej okoliczności w ramach zarzutu opartego na twierdzeniu o "nieistnieniu obowiązku" stanowiłoby w istocie kontrolę "wymagalności obowiązku" objętego tytułem wykonawczym, czego zabrania art. 29 § 1 u.p.e.a. (...) Trafnie wywodzi się w judykaturze, że zestawienie art. 29 § 1 in fine z art. 33 pkt 1 u.p.e.a. prowadzi do wniosku, że zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wskazujący na nieistnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym, dotyczyć może wyłącznie sytuacji, kiedy owo nieistnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, które nastąpiły po wydaniu tego tytułu. W przeciwnym razie organ egzekucyjny nie mógłby rozpoznać zarzutu bez naruszenia art. 29 § 1 u.p.e.a.'' W kontekście art. 29 § 1 u.p.e.a., należy uznać że organ egzekucyjny nie bada prawidłowości doręczenia decyzji. Zestawienie art. 29 § 1 in fine z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. prowadzi do wniosku, że zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wskazujący na nieistnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym, dotyczyć może wyłącznie sytuacji, kiedy owo nieistnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, które nastąpiły po wydaniu tego tytułu. W przeciwnym razie organ egzekucyjny nie mógłby rozpoznać zarzutu bez naruszenia art. 29 § 1 u.p.e.a. W niniejszej sprawie, tytuł wykonawczy wystawiony został na podstawie ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...].12.2014r., która z uwagi na niezłożenie przez podatnika odwołania nabrała przymiotu ostateczności. Nie ma w związku z tym wątpliwości co do tego, że egzekwowana na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego zaległość posiada przymiot wymagalności, tym samym uznać należy zarzut z art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. za nieuzasadniony. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a. poprzez określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4 u.p.e.a., wskazać należy, że opis obowiązku zawarty w tytule wykonawczym powinien odpowiadać opisowi wynikającemu z decyzji administracyjnej, albowiem zgodność obowiązku określonego w orzeczeniu stanowiącym podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego z treścią obowiązku widocznego w samym tytule jest warunkiem legalności egzekucji, zaś w przypadku niezgodności tych aktów postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu. Jak wynika z akt sprawy, kwota 151.054,00zł wynika z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...].12.2014r. W związku z tym nie ma zdaniem Sądu wątpliwości codo tego, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Niezasadny jest także zarzut z art. 33 § 1 pkt 6 dotyczący niedopuszczalności egzekucji administracyjnej. W odniesieniu do tego zarzutu, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 2 § 1 punkt 1 u.p.e.a. egzekucji administracyjnej podlegają podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). W myśl § 1 art. 3 u.p.e.a. egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej. Jak wynika z akt sprawy, tytuł wykonawczy o numerze [...], został wystawiony przez uprawniony organ w oparciu ostateczną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...].12.2014r. W związku z tym zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, należy uznać za nieuzasadniony. Niezasadny jest także w ocenie Sądu, kolejny podniesiony w skardze zarzut z art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. dotyczący braku uprzedniego doręczenia Skarżącemu upomnienia, którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., zgodnie bowiem z treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30.10.2014r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez doręczenia upomnienia (Dz. U. z 2014r. poz. 1494), bez doręczenia upomnienia może zostać wszczęta egzekucja administracyjna dotycząca należności pieniężnych, których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa, a wysokość których została określona w ostatecznym orzeczeniu. W niniejszej sprawie, tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony w oparciu o decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 16.12.2014 określającą zobowiązanie podatkowe, wobec powyższego, nie było wymagalne doręczenie Zobowiązanemu upomnienia. Skarżący został o tym pouczony w rubryce 9 części E przedmiotowego tytułu wykonawczego. W ocenie Sądu, nie można także uznać zasadności zarzutu z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. a mianowicie niespełnienia przez tytuł wykonawczy o numerze [...] wymogów wynikających z art. 27 u.p.e.a. z uwagi na brak wskazania prawidłowo podstawy prawnej. W tytule wykonawczym znajdującym się na karcie 4 akt sprawy, w części E, wierzyciel wskazał nie tylko podstawę prawną nałożonego obowiązku tj. decyzję z dnia [...].12.2014r. nr [...] lecz również wskazał konkretny przepis w oparciu o który przedmiotowa decyzja została wydana. Wskazać należy, że wierzyciel nie ma obowiązku wskazywania w tytule wykonawczym przepisów prawa materialnego, na podstawie których została wydana decyzja nakładająca obowiązek. W związku z tym, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do stwierdzenia, że wspomniany tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. Niezasadny jest także wniosek Skarżącego o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu ostatecznego rozpatrzenia zarzutów przez organ odwoławczy. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 u.p.e.a. w obecnym brzmieniu, zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie, przepis ten nie ma zastosowania z uwagi na fakt, iż egzekucja prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] została zakończona dnia 10.02.2015r. z uwagi na wyegzekwowanie dochodzonych zaległości. Reasumując, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie, zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami, zaś podniesione w skardze zarzuty są niezasadne. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.