III SA/Wa 2182/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okresy od grudnia 2008r. do września 2009r. postanawia odrzucić skargę Skarżąca – K. sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] maja 2014r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okresy od grudnia 2008r. do września 2009r. Wezwaniem z 18 lipca 2014r. Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego B. G. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz do podania wartości przedmiotu sporu. W wezwaniu wskazano, iż nieusunięcie powyższych braków formalnych w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 8 sierpnia 2014r. (k. 31 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 18 sierpnia 2014r. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie nadesłano dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki oraz nie wskazano wartości przedmiotu sporu. Natomiast w piśmie z 3 października 2014r. pełnomocnik Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Jednocześnie wystąpił o zwrot wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez stronę skarżącą warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Niewykazanie dokumentu wskazującego na umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentacji strony skarżącej oraz niewskazanie przy składaniu skargi wartości przedmiotu sporu w sprawie – stanowią braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi strony skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braków formalnych (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorach niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. W sprawie niniejszej wezwanie do usunięcia braków formalnych zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 8 sierpnia 2014r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg 9 sierpnia 2014r. i upłynął 18 sierpnia 2014r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie nadesłano dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki oraz nie wskazano wartości przedmiotu sporu. Powyższe oznacza, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Odnosząc się natomiast do złożonego przez pełnomocnika Skarżącej oświadczenia o cofnięciu skargi, wskazać należy, że oświadczenie to nie mogło być przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zauważyć trzeba, że cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas gdy, nastąpi wszczęcie postępowania (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie 4, s. 458). Ponadto, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, którego konsekwencją jest umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy skarga wniesiona została skutecznie. W związku z tym, Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia. Merytoryczne, natomiast rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki sąd skargę odrzuca (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 stycznia 2008r. sygn. akt I OSK 1829/07, publ. LEX nr 335007; z 22 lipca 2011r., sygn. akt I OSK 1275/11, CBOSA). W niniejszej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona, gdyż pomimo wezwania Skarżąca w wyznaczonym terminie nie złożyła oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz nie podała wartości przedmiotu sporu. Zatem oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło odnieść oczekiwanego przez stronę skutku w postaci umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji, nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika o zwrot wpisu od skargi wskazać należy, że jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do 12 listopada 2014r. Skarżąca nie uiściła żadnych należności tytułem wpisu sądowego w niniejszej sprawie (k. 35 akt sądowych). W związku powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.