III SA/Wa 2185/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia zwolnić skarżącą od wpisu od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych) Skarżąca J. R. zwróciła się o zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 100 zł, powołując się m. in. na wiek i zły stan zdrowia. Wskazała, iż poza mieszkaniem nie posiada innego majątku. Utrzymuje się z emerytury wynoszącej 910 zł. W wykonaniu wezwań referendarza sądowego Skarżąca przesłała wypełniony formularz PPF. Podała, iż zamieszkuje wraz z mężem, który, podobnie jak ona, jest emerytem. Jego emerytura wynosi 1.636 zł. Wśród wydatków Skarżąca wymieniła opłaty za mieszkanie (450 zł), gaz (120 zł), prąd (100 zł), media (117 zł), pożyczkę (380 zł), spłatę karty kredytowej (150 zł), lekarstwa jej i męża. Przedstawiła decyzje o waloryzacji emerytur, dokumenty obrazujące wydatki, wyciąg bankowy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Taki właśnie zakres jej wniosku wynika z pisma z 8 sierpnia 2016 r. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jakkolwiek nie wykonała ona w pełni wezwania z 12 sierpnia 2016 r. (zastrzeżenia budzi chociażby zupełność przesłanego wyciągu bankowego), niemniej referendarz sądowy nie wyciągnął z tego negatywnych konsekwencji. Dał mianowicie wiarę oświadczeniu Skarżącej, iż jedynym źródłem utrzymania jej i jej męża jest emerytura w łącznej wysokości 2.546,52 zł. Z kwoty tej finansuje ona bieżące wydatki, wśród których sama tylko opłata za mieszkanie wynosi 442,55 zł. Do tego dochodzi jeszcze opłata za gaz (143,69 zł/2 m-ce), energię elektryczną (112,29 zł), usługi telekomunikacyjne (łącznie 407,78 zł). Nadto z analizy wyciągu bankowego za sierpień 2016 r. wynika, że Skarżąca spłaca zobowiązania, których raty wynoszą 380,58 zł, 165 zł i 53,92 zł. Znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmują również wydatki na ochronę zdrowia (ponad 500 zł). Skarżąca leczy się bowiem na nadciśnienie i tarczycę, zaś u jej męża w ostatnim czasie zdiagnozowano nowotwór. Uwzględniając zatem powyższe dane, w tym wysokość uzyskiwanego dochodu i ponoszonych wydatków oraz fakt, iż analogiczny obowiązek opłacenia skargi ciąży na mężu Skarżącej w sprawie III SA/Wa 2184/16 referendarz sądowy uznał, że z dochodu tego nie jest ona w stanie wygospodarować kwoty 100 zł. Osiągany dochód praktycznie w całości przeznaczany jest bowiem na comiesięczną egzystencję. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącej od wpisu od skargi we wskazanej wyżej kwocie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.