III SA/Wa 2186/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r. i 2011 r. postanawia - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych - Skarżący – K. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że jest osobą niepełnosprawną. Ma [...]. W maju 2014 r. przeszedł [...]. Utrzymuje się wyłącznie z renty inwalidzkiej w wysokości 1.804 zł. Z oświadczeń skarżącego wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku nieruchomego. Jest właścicielem 12-letniego samochodu [...]. Skarżący oświadczył, że miesięczne koszty utrzymania mieszkania łącznie z opłatami eksploatacyjnymi wynoszą 1.000 zł. Resztę dochodu skarżący przeznacza na lekarstwa i utrzymanie. Do wniosku skarżący załączył zeznanie podatkowe za 2016 r. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe. Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Zauważyć bowiem należy, że z oświadczeń skarżącego wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości ok. 1.800 zł. Uzyskiwany dochód wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb skarżącego, w tym leczenie. Skarżący nie posiada majątku, który mógłby stanowić dla niego dodatkowe źródło dochodów. W tym stanie rzeczy, wskazać należy, że sytuacja finansowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie wygospodarować środków na ich pokrycie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.