III SA/Wa 2190/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok postanawia wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania. Pismem z 5 listopada 2009 r. J. M. (dalej powoływany jako "Skarżący") wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, Skarżący wniósł pismo oznaczone jako "zażalenie", z treści którego wynikała intencja ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym, pismem z 3 marca 2011 r. wezwano Skarżącego do nadesłania wypełnionego i podpisanego formularza PPF. W wezwaniu tym pouczono Skarżącego o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania na wypadek niewykonania wezwania. Przesłano mu także stosowny formularz oraz zobowiązano do udzielenia dodatkowych informacji na temat stanu majątkowego i dochodów. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 23 marca 2011 r. W zakreślonym terminie Skarżący nadesłał pismo z 30 marca 2011 r., w którym poinformował, że nie był w stanie zgromadzić wymaganych dokumentów ze względu na zły stan zdrowia. Dodał, że osiąga niskie dochody. W ciągu ostatnich 2 lat nie sprzedał żadnych nieruchomości i ruchomości o wartości ponad 10.000 zł. Ponowił prośbę o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie złożył jednak formularza PPF. Pozostawiając bez rozpoznania wniosek Skarżącego zarządzeniem z 13 kwietnia 2011 r. Referendarz sądowy wskazał, że o ile wiarygodnie brzmi oświadczenie Skarżącego o niemożności zgromadzenia – z uwagi na zły stan zdrowia – wymaganych dokumentów, o tyle trudno uwierzyć, że stan ten uniemożliwił mu także wypełnienie formularza PPF. Jego wypełnienie nie wymaga bowiem od wnioskodawcy szczególnych zabiegów. Poza tym skoro Skarżący był w stanie w zakreślonym terminie sporządzić i nadać na poczcie pismo z 30 marca 2011 r., to nie sposób uznać, że wypełnienie formularza przekraczało jego możliwości. W sprzeciwie od zarządzenia referendarza sądowego Skarżący wniósł o zmianę przedmiotowego zarządzenia oraz o wyznaczenie terminu do wniesienia formularza PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej: P.p.s.a. stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z uwagi na niezłożenie przez Skarżącego, pomimo stosownego wezwania, wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, przedmiotowy wniosek należało zatem pozostawić bez rozpoznania. Sąd zauważa jednakże, iż podjęte rozstrzygnięcie nie zamyka Skarżącemu drogi do wystąpienia z formularzem o przyznanie prawa pomocy na dalszym etapie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 P.p.s.a prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (...). Skarżący jednak zobowiązany jest złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 257 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.