III SA/Wa 2191/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r., 2004 r., 2005 r., 2006 r. i 2007 r. postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz radcę prawnego - Skarżący – M. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ma [...] lata, przeszedł [...]. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mieszka w mieszkaniu socjalnym o pow. 30,73 m² Utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 1.387 zł. Stałe miesięczne wydatki Skarżącego wynoszą: egzekucja komornicza 350 zł, czynsz 200,80 zł, światło i gaz 100 zł, leki 50 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Utrzymuje się on jedynie z emerytury w wysokości 1.387 zł brutto. Osiągany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącego. Skarżący nie posiada oszczędności, ani żadnego majątku. Samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Ponadto, jest osobą starszą i schorowaną. W rozpoznawanej sprawie Skarżący był wzywany do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jego sytuacji finansowej. Na przedmiotowe wezwanie nie odpowiedział. Wyjątkowo, z uwagi na wiek Skarżącego oraz jego stan zdrowia, referendarz sądowy nie uznał tej okoliczności za uchylanie się od udokumentowania rzeczywistej sytuacji finansowej. W tym zakresie wzięto również pod uwagę, że dane dotyczące sytuacji finansowej i stanu majątkowego podane przez Skarżącego w formularzu PPF znajdują odzwierciedlenie w aktach postępowania prowadzonego przed organami podatkowymi. W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.