III SA/Wa 2194/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, , po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz styczeń i luty 2006 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Skarżący – P. C. (dalej określany jako Skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 15 czerwca 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz styczeń i luty 2006 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części, w której organ orzekł o jego solidarnej odpowiedzialności ze Spółką oraz drugim członkiem zarządu, z uwagi na okoliczność spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącego wskazał, że zaległość podatkowa jest bardzo wysoka (230.088 zł) i znacząco przekracza możliwości zarobkowe Skarżącego. Ponadto dodał, że wykonanie przedmiotowej decyzji w razie wszczęcia egzekucji może powodować utratę miejsca zamieszkania Skarżącego co jest podstawowym składnikiem jego majątku. Skarżący wskazał, że odwrócenie takich skutków, w razie uchylenia decyzji, będzie bardzo trudne a dodatkowo będzie się wiązało z dalszymi kosztami. Przy piśmie z dnia 30 sierpnia 2012 r. dotyczącym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący złożył oświadczenie o stanie majątkowym i rodzinnym. Dodatkowo Skarżący stwierdził, że jedyne składniki majątku, z których możliwa byłaby egzekucja administracyjna to udział ½ we własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu oraz zabudowana nieruchomość gruntowa w M. Jednocześnie dodał, że zarówno ww. udział jak i grunt należą do majątku wspólnego Skarżącego i jego małżonki a ponadto wskazał, że nieruchomości te są wykorzystywane na cele mieszkaniowe przez Skarżącego oraz jego syna. Mając powyższe na uwadze Skarżący stwierdził, że utrata tytułu prawnego do ww. nieruchomości doprowadziłaby w rezultacie również do praktycznie nieodwracalnych skutków zarówno prawnych jak i faktycznych bowiem egzekucja z nieruchomości polegałaby na jej sprzedaży na rzecz osób trzecich. Skarżący wskazał, że zachodzi ryzyko, że do momentu wydania wyroku nieruchomość zostanie sprzedana w toku egzekucji, a Skarżący utraciłby miejsce zamieszkania bowiem nie posiada żadnego innego mieszkania i nie stać go na zakup nowej nieruchomości. Dodatkowo Skarżący wskazał, że wartość okresowych świadczeń rentowych z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz wartość umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych w [...] nie jest wystarczająca do zaspokojenia roszczeń Dyrektora Izby Skarbowej w W. a ponadto zajęcie jednostek uczestnictwa spowodowałoby szkodę dla Skarżącego, ponieważ pozbawiałoby go oraz jego małżonkę jedynego źródła utrzymania, a jednocześnie wiązałoby się z utratą oszczędności odkładanych na starość w celu uzupełnienia niskich świadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W załączonym do pisma oświadczeniu o stanie majątkowym i rodzinnym Skarżący wskazał, że posiada wspólnotę majątkową wraz z małżonką. Dodał, że jedynym źródłem ich utrzymania jest renta w wysokości 2522 zł oraz emerytury żony wysokości 691 zł. Dodatkowo Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych, nie posiada rzeczy ruchomych poza 11 letnim samochodem, którego wartość wg ubezpieczyciela wynosi około 5 tys zł. Pismem z dnia 6 września 2012 r. Skarżący wniósł o pilne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. upomnieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wezwał go do zapłaty zaległości z tytułu podatku VAT za luty 2006 r. tj. za część okresu wskazanego w zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że organ domaga się bezpodstawnie zapłaty odsetek od dnia 28 marca 2006 r., podczas gdy decyzja pierwszoinstancyjna w części dotyczącej odsetek za czas po ogłoszeniu upadłości została uchylona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywający, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś - odpowiadający mu obowiązek Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., I FZ 633/05, niepubl.) Sąd zauważa, że skoro wstrzymanie wykonania decyzji może wystąpić wskutek czynnego udziału strony skarżącej, to powołanie w dalszej części wniosku przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. z należytym uzasadnieniem spełniło ten wymóg. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd stwierdził, że Skarżący w sposób przekonywujący wykazał, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi 230.088 zł, co w przypadku Skarżącego, w oparciu o przedstawione oświadczenie o stanie majątkowym i rodzinnym, znacznie przekracza jego możliwości zarobkowe. Głównym źródłem utrzymania Skarżącego i jego rodziny jest pobierana przez niego renta z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 2522 zł miesięcznie oraz emerytura żony w wysokości 691 zł miesięcznie. Dodatkowo Skarżący posiada jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych [...], których łączna wartość po ich likwidacji może osiągnąć kwotę około 40 tys. złotych. Jak wynika z oświadczenia Skarżącego z uzyskiwanych świadczeń nie jest on w stanie pokryć zobowiązania wynikającego z przedmiotowej decyzji. Dodatkowo Skarżący nie posiada innych oszczędności a także wartościowych rzeczy ruchomych. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że argumentacja przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poparta oświadczeniem o stanie majątkowym pozwala uznać, że wykonanie przedmiotowej decyzji może wyrządzić nieodwracalne skutki, w tym, utratę miejsca zamieszkania, natomiast zakup nowej nieruchomości jest poza zasięgiem możliwości finansowych Skarżącego. Odwrócenie takich skutków w razie uchylenia decyzji będzie bardzo trudne, dlatego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.