III SA/Wa 2196/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ltd z siedzibą w Irlandii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić A. Ltd z siedzibą w Irlandii kwotę 44.680 zł (słownie: czterdzieści cztery tysiące sześćset osiemdziesiąt złotych) Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 lipca 2012 r. pełnomocnik Skarżącej A. Ltd z siedzibą w Irlandii - dor. pod. M. N. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 44.710 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to wysłano do pełnomocnika Skarżącej w dniu 25 lipca 2012 r. i doręczono 30 lipca 2012 r. (k. 34 akt sądowych). Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że Skarżąca 8 sierpnia 2012 r. z rachunku bankowego w D., uiściła kwotę 44.598,22 zł, gdyż Bank B. tytułem prowizji pobrał kwotę 111,78 zł. Zarządzeniem z 23 sierpnia 2012 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 111,78 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z tej samej daty Sąd wyjaśnił, że z dokumentu potwierdzenia uiszczenia wpisu wynika, że Bank B. pobrał tytułem prowizji kwotę 111,78 zł. Ponadto pełnomocnik Skarżącej został wezwany do przesłania dokumentu, z którego wynikałaby data obciążenia rachunku tytułem uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 27 sierpnia 2012 r. (k. 58 akt sądowych). W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik wyjaśnił, że zlecenie uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nastąpiło 3 sierpnia 2012 r. W załączeniu pełnomocnik Skarżącej złożył oryginał wraz z tłumaczeniem przysięgłym, korespondencji bankowej Skarżącej. Z dokumentu potwierdzenia uzupełnienia wpisu od skargi wynika, że Skarżąca 29 sierpnia 2012 r. uiściła kwotę 81,78 zł, natomiast Bank B. tytułem prowizji pobrał kwotę 30 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "P.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarto zasadę w myśl której warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Przez pojęcie "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Wysokość "należnej opłaty" od poszczególnych pism procesowych ustala się na podstawie przepisów do których odsyła art. 233 P.p.s.a. – tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W przedmiotowej sprawie wysokość "należnej opłaty" została prawidłowo ustalona na podstawie § 1 pkt 4 ww. rozporządzenia oraz art. 215 § 2 P.p.s.a. Jednak Skarżąca pomimo prawidłowego wezwania nie uiściła uzupełniającego wpisu od skargi. Jakkolwiek przelała ona żądaną kwotę 111,78 zł, to jednak Bank B. tytułem prowizji pobrał kwotę 30 zł i w efekcie na poczet brakującego wpisu przekazano 81,78 zł. Skarżąca nie wykonała zatem wezwania Sądu. Pełnomocnik miał bowiem świadomość, iż bank pobiera prowizję. Poinformowano go o tym w piśmie z 23 sierpnia 2012 r. W tej sytuacji powinien on zadbać o zabezpieczenie takiej kwoty, która pokryłaby brakujący wpis. W przeciwnym wypadku Sąd musiałby za każdym razem wzywać Skarżącą do zapłaty brakującej kwoty, która i tak nie pokryłaby należnego wpisu, gdyż bank pobierałby prowizję. W związku z powyższym skardze, od której wpis nie został uiszczony w całości, należało nadać taki sam rygor jak skardze nieopłaconej w ogóle. Skargę tę należało więc odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 3 lipca 2008 r. II GSK 220/08, LEX nr 506000). Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu Sąd wydał na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.