III SA/Wa 22/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia, Asesor sądowy Jolanta Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" S.A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2002r. Sygn. akt III SA 428/01 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2002r. Sygn. akt III SA 428/01 Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu wyrokowi, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zgodnie, z którym skarga o wznowienie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Dlatego też skarżący zobowiązany jest wykazać w niej przesłanki dopuszczalności wznowienia. Oznacza to oparcie skargi na ustawowej podstawie oraz podanie okoliczności, w odniesieniu do których sąd stwierdza zachowanie terminu. W skardze o wznowienie postępowania z dnia [...] stycznia 2004r. skarżący wskazał jedynie oznaczenie zaskarżonego wyroku oraz okoliczności świadczące o zachowaniu terminu do jej wniesienia. Nie zawarł w niej żądania o uchylenie bądź zmianę wyroku, nie podał też podstawy wznowienia, a z uzasadnienia skargi można wywnioskować, iż jest nią wynik kontroli z dnia [...] października 2003r., który wykazał, że pobrany w październiku 1998r. podatek od towarów i usług stanowił nadpłatę zarówno w dniu wydania decyzji, które skarżony wyrok "utrzymał", jak i w dniu wydania wyroku oraz istnieje do dzisiaj. Jak wynika z powyższego skarga nie spełnia wymogów formalnych. Jednak niezależnie od powyższego stwierdzić należy, iż nie znajduje ona oparcia na ustawowej podstawie wznowienia. Można sądzić, wobec nie podania w skardze podstawy prawnej, że skarżący dąży do wznowienia postępowania w związku z późniejszym zaistnieniem okoliczności faktycznych, czy też dowodu, które mają wpływ na wynik sprawy. Otóż w myśl art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zwrócić uwagę trzeba, iż w przepisie tym mowa o "wykryciu" okoliczności faktycznych lub dowodu, a to oznacza, że chodzi wyłącznie o te, które istniały już w poprzednim postępowaniu, ale nie weszły w skład podstawy faktycznej wyrokowania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Instytucja wznowienia postępowania ma bowiem na celu, jeśli chodzi o rozważaną podstawę wznowienia, zapewnienie - z zastrzeżeniem spełnienia się innych przesłanek dopuszczalności - możliwości ponownego rozstrzygnięcia sprawy z uwzględnieniem okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które, obiektywnie rzecz biorąc, już istniały w chwili wyrokowania (zamknięcia rozprawy), ale z których zainteresowana strona nie mogła skorzystać. Powoływany przez skarżącego wynik kontroli, mający stanowić dowód w sprawie, został sporządzony po uprawomocnieniu się skarżonego wyroku, nie może więc stanowić ustawowej przesłanki wznowienia postępowania, a jak powiedziano na wstępie, tylko wystąpienie takiej przesłanki może być podstawą wznowienia. Sąd nie dopatrzył się w skardze żadnej innej ustawowej podstawy wznowienia postępowania, a wobec tego uprawdopodobnienie dochowania terminu do wniesienia skargi pozostaje bez znaczenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.