III SA/Wa 22/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R.L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata R.L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ), w tym: tytułem opłaty – kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 55,20 złotych (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) - Postanowieniem z 27 maja 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – K.K. prawo pomocy, w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem z 13 lipca 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – R.L. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 20 lipca 2015 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r. stawił się adwokat L.R., działając na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez adwokata R.L. Wyrokiem z 4 listopada 2015 r. Sąd oddalił wniesioną skargę. Pismem z 9 listopada 2015 r. pełnomocnik – adwokat R.L. wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej. Oświadczył, że pomoc ta nie została opłacona w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej – "rozporządzenie z 2002 r."). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2002 r. w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Wynagrodzenie w tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r., o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.