III SA/Wa 2208/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002r. postanawia: odrzucić skargę Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 sierpnia 2005r. skarżąca spółka – N. w W. została wezwana 26 sierpnia 2005r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi (uwierzytelnionej albo osobiście podpisanej kopii oryginału lub przepisanego tekstu oryginału), złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie J.S. do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1356 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie ww. braków w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do uzupełnienia ww. braków oraz do uiszczenia wpisu sądowego strona otrzymała 1 września 2005r. Osoba kwitująca odbiór przesyłki umieściła jednak na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nieczytelny podpis, uniemożliwiający jej identyfikację. W związku z tym, na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 listopada 2005r., złożono reklamację do Naczelnika Urzędu Pocztowo-Telekomunikacyjnego, właściwego ze względu na adres strony skarżącej, wnosząc o ustalenie osoby, która odebrała ww. przesyłkę. Z nadesłanego do Sądu 21 listopada 2005r. przez Naczelnika Urzędu Pocztowo-Telekomunikacyjnego duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. przesyłki, bez pisma przewodniego, wynika, iż wyżej wskazane wezwanie odebrała p. I.C. – pracownik spółki, natomiast przyklejona na duplikacie kartka wskazuje, że skarżąca Spółka jest w stanie upadłości i nie posiada pieczątki. Zarządzeniem z 7 grudnia 2005r. (wykonanym 14 grudnia 2005r.) zwrócono się do skarżącej o wyjaśnienie, czy jest reprezentowana przez syndyka oraz czy upoważnił on I.C. do odbioru w jego imieniu korespondencji. Wezwanie to zostało odebrane przez p. I.C. 20 grudnia 2005r. Do dnia wydawania niniejszego postanowienia spółka nie udzieliła żądanych wyjaśnień, nie uzupełniła też braków formalnych skargi, nie zapłaciła wpisu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu zostało skarżącej spółce doręczone prawidłowo. Wysłano je na adres wskazany w skardze, a w toku prowadzonego postępowania sądowego Spółka nie poinformowała Sądu o jego zmianie. Powyższe stanowisko składu orzekającego znajduje potwierdzenie m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z 5 sierpnia 1999r., które zapadło w sprawie o sygn. akt II CKN 509/99 (OSNC 2000/2/42). W orzeczeniu tym wskazano, że upoważnienie pracownika do odbioru korespondencji sądowej adresowanej do osoby prawnej może być udzielone także w sposób dorozumiany. Wprawdzie wyżej wskazane postanowienie zostało wydane na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, ale unormowania w zakresie doręczeń zawarte w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej, jako P.p.s.a., treściowo odpowiadają przepisom o doręczeniach umieszonym w Kodeksie postępowania cywilnego. Tym samym wyżej powołane postanowienie Sądu Najwyższego, jako zapadłe w analogicznym stanie prawnym i faktycznym, zachowuje aktualność w rozpoznawanej sprawie oraz może być pomocne przy interpretacji przepisów o doręczeniach, mających zastosowanie przed sądami administracyjnymi. Sąd stwierdza zatem, że skoro strona skarżąca, mimo prawidłowo doręczonego 1 września 2005r. wezwania do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu, nie dopełniła czynności wskazanych w tym wezwaniu do dnia 29 września 2005r. (jak wynika z informacji sekretarza sądowego - k. 28 akt sądowych), nie poinformowała również Sądu o okolicznościach, które mogłyby wskazywać na nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki do dnia wydania niniejszego postanowienia, a siedmiodniowy termin wskazany w wezwaniu upływał z dniem 8 września 2005 r., należało uznać, że skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz stosownie do unormowań zawartych w art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, zarówno wtedy, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych, jak też wtedy, gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu sądowego. Sąd, w związku z tym oraz działając na podstawie powołanych wyżej art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.