III SA/Wa 2209/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S.A. z siedzibą w W. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu postanawia -odmówić zawieszenia postępowania sądowego- Skarżąca P. S.A. z siedzibą w W., wniosła skargę na decyzję Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu. W skardze zawarła wniosek o zawieszenie postępowania sądowego na zgodny wniosek stron, tj. na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a." W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W., nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Podniósł, że orzecznictwo w sprawach celnych i podatkowych ma charakter indywidualny. Fakt wniesienia przez Spółkę skarg kasacyjnych od wyroków w sprawach o podobnym stanie faktycznym i prawnym nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania w rozpatrywanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jednakże Dyrektor Izby Celnej nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania na podstawie powyższego przepisu. Sąd nie znalazł również podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiący, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II FPS 4/08, przepis powyższy nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 126 i art. 131 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.