III SA/Wa 2212/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-09-02

Skład orzekający: Jarosław Trelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie udzielenia informacji niezbędnych do realizacji zadań kontroli skarbowej, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wykonanie zaskarżonego postanowienia, które nakazuje udostępnienie informacji objętych tajemnicą zawodową, może prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza w kontekście odpowiedzialności karnej i niemożności cofnięcia przekazanych danych. W przypadku uwzględnienia skargi, ochrona prawna mogłaby okazać się iluzoryczna, co uzasadnia wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy.
Stan faktyczny
Spółka D. sp. z o.o. złożyła skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora UKS o udzieleniu informacji niezbędnych do kontroli skarbowej. Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że jest zobowiązana do zachowania tajemnicy zawodowej pod rygorem odpowiedzialności karnej, a skutków przekazania danych nie będzie można cofnąć. Wskazała na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji niezbędnych do realizacji zadań kontroli skarbowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Generalny Inspektora Kontroli Skarbowej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie udzielenia informacji niezbędnych do realizacji zadań kontroli skarbowej. Wraz ze skargą na powyższe postanowienie D. sp. z o.o. z siedzibą w P. (zwana dalej "Skarżącą" lub "Spółką") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zgodnie z ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz.U. nr 199 poz. 1175 z późn. zm.) zobowiązana jest do zachowania tajemnicy zawodowej dotyczącej informacji powziętych przy wykonywaniu usług płatniczych, pod rygorem odpowiedzialności karnej. Ponadto Skarżąca podkreśliła, że w przypadku, gdy Sąd administracyjny uchyli zaskarżone postanowienie, skutków jego realizacji, czyli przekazania danych przez Skarżącą, nie będzie można będzie cofnąć. Zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "ppsa", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 ppsa. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania postanowienia sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tego postanowienia rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania postanowienia powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać takie postanowienie, zanim zostanie zbadane przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej czy też postanowienia. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku pozwalają na stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do udzielenia jej ochrony tymczasowej – wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Sądu, w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia wystąpią trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. W przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia Organ uzyska bowiem dane, których udostępnienia żąda od Spółki, a które, jej zdaniem, podlegają ochronie prawnej. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, że postanowienie żądające udzielenia informacji dotyczących kontrahentów Skarżącej było wadliwe, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tego postanowienia. Trudno zaś przypuszczać, że Organ, który wszedł w posiadanie potrzebnych mu informacji, nie wykorzysta ich w celu weryfikacji kontrahentów Skarżącej. Dlatego też w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona Spółce ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (zob. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11 oraz postanowienie o sygn. akt II OSK 1446/14). W sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona postanowienie zostanie zbadaną przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło