III SA/Wa 2217/12

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego Skarżący M. P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, argumentując, że jest bezprawnie [...], pozbawiony stałej renty [...] (sprawy w toku) i [...]. Skarżący nie ma żadnego dochodu, ani oszczędności. Nie uzyskał w latach 2011-2012 żadnego dochodu. Nie posiada kont bankowych. Nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie pobiera renty [...]. Otrzymuje od mamy 50-100 zł na "wypiskę", co jest przeznaczane na środki czystości i żywność. Uwzględniając powyższe zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że Skarżący przebywa w [...]. Jak oświadczył nie posiada żadnego dochodu, oszczędności, czy też majątku. Sprawa renty [...] jest w toku. W świetle tych danych zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem pozostawania Skarżącego w izolacji i brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.