III SA/Wa 2221/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-02-18

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, obejmujące czynności takie jak udział w rozprawie czy zapoznanie się z aktami sprawy, nawet jeśli przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, a sprawa nie ma wartości przedmiotu zaskarżenia. Wysokość wynagrodzenia ustalana jest na podstawie przepisów o opłatach za czynności adwokackie, w tym stawek minimalnych za 'inne sprawy'.
Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpoznał wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Pełnomocnik został ustanowiony z urzędu dla skarżącego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, stawił się na rozprawie i podtrzymał skargę, wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej od Skarbu Państwa.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi skarżącego kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz 55,20 zł podatku VAT, łącznie 295,20 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 18.02.2015 r po rozpoznaniu wniosku adw. A. D. (substytut adw. K. B.) o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] .05.2014 r Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – dla adw. K. B. - kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy); łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) Sąd, postanowieniem z 5.09.2014 r ustanowił J. S. pełnomocnika (adwokata) z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 1.10.2014 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. K. B., która z kolei, pełnomocnictwem z 13.2.2015 umocowała substytuta (adw A.D.). Pełnomocnik z urzędu zapoznała się 9.01.2015 r z aktami sprawy. Na rozprawie 13.02.2015 r stawił się substytut, który podtrzymał skargę i wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów postępowania. Oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości, ani w części. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, w innych czynnościach procesowych czy zapoznanie się z aktami sprawy, co miało miejsce w sprawie. O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy i piśmie z 13.02.2015 r. W sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, ponieważ przed sądem jest kwestionowane jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwoałania. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą w "innych sprawach" – 240 zł. Podatek od towarów i usług należny od tej kwoty wynosi 55 zł i 20 groszy. Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło