III SA/Wa 2232/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku apl rpr K. F. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki z tytułu wpłat na PFRON za poszczególne miesiące 2004 r. i 2005 r. postanawia przyznać pełnomocnikowi M. K. – rpr A. D. - kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) Referendarz sądowy, postanowieniem z 26 listopada 2013 r. (karta 64 akt) przyznał M. K. prawo pomocy, także w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych, pismem z 7 stycznia 2014r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła rpr A. D. . RPR A. D. pismem z 28 lutego 2014r, poparła skargę i zwróciła się o przyznanie kosztów postępowania oświadczając, że "opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części". Nadto substytut pełnomocnika z urzędu – apl rpr K.F. (pełnomocnictwo z 26 marca 2014 r karta 98) stawił się na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r i podtrzymał skargę. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr z 2012 r poz. 270 - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, czy doprowadzenie do rozpoznania sprawy na rozprawie. Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną, co w sprawie nastąpiło i znalazło wyraz w piśmie z 28 lutego 2014r bądź w obecności pełnomocnika na rozprawie. Referendarz sądowy wskazuje, że, mając na uwadze rodzaj sprawy (odpowiedzialność osób trzecich), w której brak jest ekonomicznie wyrażonego przedmiotem sporu, zakres czynności pełnomocnika z urzędu w postępowaniu, tj reprezentowanie przed Sądem I instancji oraz zapisy § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 poz 490, dalej jako rozporządzenie), wysokość wynagrodzenia należało oznaczyć na kwotę 240,- zł. Do kwoty tej należało, co zostało poczynione w sentencji, doliczyć 23 % należnego podatku od towaru i usług. Brak jest podstaw, w szczególności pełnomocnik z urzędu ich nie wykazał, do podniesienie wynagrodzenia pełnomocnika do kwoty 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002, należało stwierdzić, jak w sentencji.