III SA/Wa 2232/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia odrzucić skargę Skarżąca S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. , wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] marca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Zaskarżona interpretacja zawierała pouczenie, iż stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w terminie 30 dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona Skarżącej 13 maja 2014 r. (k. 49 akt administracyjnych). Skarżąca nie zastosowała się do pouczenia zawartego w zaskarżonej interpretacji indywidualnej i wniosła skargę 13 czerwca 2014 r., a zatem z przekroczeniem terminu do dokonania tej czynności. Termin bowiem do wniesienia przedmiotowej skargi upłynął 12 czerwca 2014 r. (czwartek). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stwierdza, iż sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W konsekwencji, wniesienie skargi po upływie terminu - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.