III SA/Wa 2233/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skargi D.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty zajętych wierzytelności oddala skargę Przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Pana D. P. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS", "organ II instancji") z [...] lipca 2025 r. utrzymująca w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu W. w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty zajętych wierzytelności należnych A. Sp. z o. o, od Pana D.P. – D. jako dłużnika zajętej wierzytelności. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2023 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. określił wysokość nieprzekazanej na rzecz Naczelnika kwoty zajętych wierzytelności należnych A. Sp. z o.o. od D. P. prowadzącego działalność gospodarczą – D. jako dłużnika zajętej wierzytelności w wysokości 400.370,30 zł. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., po zapoznaniu się z powyższym zażaleniem, postanowieniem z [...] 04.2024 r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekając co do istoty sprawy określił wysokość nieprzekazanej wierzytelności na kwotę 391 971,20 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20.08.2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1252/24, uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] 04.2024 r., w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty zajętej wierzytelności od dłużnika zajętej wierzytelności. Przedmiotowy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uprawomocnił się z dniem 15.10.2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. postanowieniem z [...] 02.2025 r. mając na uwadze prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20.08.2024 r. sygn. akt III SA/WA 1252/24 oraz nowe okoliczności sprawy, uchylił postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] 12.2023 r. w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty zajętych wierzytelności należnych Zobowiązanej od Skarżącego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy w swoim postanowieniu zobowiązał organ I instancji, by uwzględniając nowe okoliczności sprawy, ponownie przeprowadził postępowanie w celu ustalenia prawidłowej wysokości kwoty, która powinna zostać przekazana do organu egzekucyjnego przez dłużnika zajętej wierzytelności, tj. Pana D. P. Organ egzekucyjny postanowieniem z [...] 03.2025 r. orzekając w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty zajętych wierzytelności należnych A. Sp. z o.o. od Skarżącego, określił wysokość nieprzekazanej na rzecz Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. kwoty zajętych wierzytelności przez Pana D. P. na kwotę 34 195 zł. W dniu 18.04.2025 r. Pan D. P. złożył zażalenie na ww. postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. W skarżonym postanowieniem DIAS utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. DIAS zauważył, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w niniejszym stanie faktycznym zaistniały przestanki do wydania Skarżącemu jako dłużnikowi zajętej wierzytelności, postanowienia określającego wysokość nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty 34 195 zł na podstawie art. 71a § 9 u.p.e.a. DIAS podkreślił, że z kserokopii faktur sprzedaży załączonych do protokołu i akt sprawy wystawionych przez A. Sp. z o.o. na rzecz Strony w okresie od 23.10.2018 r. - 21.12.2018 r. wynika łączna kwota wierzytelności w wysokości 218 981,13 zł. Wskazaną okoliczność potwierdza również wydruk systemu JPK (Jednolitego Pliku Kontrolnego) przedstawiającą, iż w okresie od października 2018 r. (data doręczenia zawiadomienia o zajęciu z 12.10.2018 r.) do grudnia 2018 r, (data zakończenia współpracy) wykazano przez Skarżącego zakup usług od Zobowiązanej Spółki na kwotę 218 981,13 zł. Zatem jak wynika z powyższych okoliczności, zawiadomienie z 12.10.2018 r. doręczono Skarżącemu 23.10.2018 r., zatem od momentu doręczenia zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej, Pan D. P. był zobowiązany do przekazania wszelkich kwot należnych Zobowiązanej – A. Sp. z o.o., Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego W., aż do pełnej realizacji zajęć. Natomiast do dnia wydania przedmiotowego postanowienia Zobowiązany nie uiścił należnych środków pieniężnych. Zasadne więc było stanowisko organu, który nie podzielił stanowiska Skarżącego co do spornego charakteru wierzytelności przedstawianego w toku postępowania. W ocenie organu nadzoru organ był uprawniony do takiego stwierdzenia, poprzedzając je przedstawionymi wyżej ustaleniami. Ponadto w postanowieniu dokonał prawidłowej wykładni prawa, prawidłowo wyznaczył zakres okoliczności faktycznych istotnych dla załatwienia sprawy, a ponadto bez naruszenia przepisów postępowania przyjął ustalenia w zakresie stanu faktycznego sprawy i prawidłowo zastosował prawo materialne. W skardze z 4.09.2025 r. pełnomocnik Strony zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] 07.2025w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. • art.71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący winien przekazać Organowi koszty egzekucyjne w wysokości 34.195,00 zł w sytuacji, w której wierzytelność przysługująca wobec skarżącego podmiotowi A. sp. z o.o. nigdy nie powstała z uwagi na posługiwanie się przez A. sp. z o.o. nierzetelnymi fakturami VAT; • art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z akt sprawy Prokuratury Okręgowej oraz przesłuchania w charakterze świadka Pana R. G. - Prezesa A. sp. z o.o., a w konsekwencji błędne ustalenie, że Skarżący bezpodstawnie uchyla się od przekazania kwoty 34 195,00 zł. Mając na uwadze powyższe zarzuty Pełnomocnik Skarżącego, wniósł o: • o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; • o wstrzymanie prowadzonego na mocy zaskarżonego postanowienia postępowania egzekucyjnego, albowiem wobec nieważności czynności prawnych. Stanowiących podstawę określenia nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności, a także z uwagi na wysokość określonej przez Organ nieprzekazanej wierzytelności, prowadzenie egzekucji na mocy wydanego postanowienia może doprowadzić do niewypłacalności w zakresie prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej. Ponadto pełnomocnik wniósł o: 1. przeprowadzenie dowodu z przesłuchania Skarżącego na okoliczność braku wykonania przez A. sp. z o.o, usług, których dotyczyły wymienione w punktach 2- 40 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia faktury, a w związku z tym na okoliczność braku podstawy do zapłaty przez Skarżącego jakichkolwiek kwot na rzecz A. sp. z o.o., a tym samym braku podstaw do przekazania przeze mnie jakichkolwiek środków na rzecz Organu, z tytułu wzajemnych rozliczeń pomiędzy A. sp. z o.o. a mną z tytułu prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej; 2. przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka Prezesa Zarządu A. sp. z o.o. R. G. na okoliczność braku wykonania przez A. sp. z o.o. usług, których dotyczyły wymienione w punktach 2- 40 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia faktury, a w związku z tym na okoliczność braku podstawy do zapłaty przeze mnie jakichkolwiek kwot na rzecz A. sp. z o.o., a tym samym braku podstaw do przekazania przez Skarżącego jakichkolwiek środków na rzecz Organu z tytułu wzajemnych rozliczeń pomiędzy A. sp. z o.o. a Skarżącym, z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej; 3. zwrócenie się przez Organ do Prokuratury Okręgowej w L. z wnioskiem o udostępnienie akt sprawy w zakresie działalności A. sp. z o.o. oraz przeprowadzenie dowodu z uzyskanej dokumentacji na okoliczność braku wykonania przez A. sp. z o.o. usług, których dotyczyły wymienione w punktach 2-40 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia faktury, a w związku z tym na okoliczność braku podstawy do zapłaty przez Skarżącego jakichkolwiek kwot na rzecz A. sp. z o.o., a tym samym braku podstaw do przekazania przez Skarżącego jakichkolwiek środków na rzecz Organu, z tytułu wzajemnych rozliczeń pomiędzy A. sp. z o.o. a mną z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Istota sporu w sprawie, co słusznie zauważył organ, sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w niniejszym stanie faktycznym zaistniały przestanki do wydania Skarżącemu jako dłużnikowi zajętej wierzytelności, postanowienia określającego wysokość nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty 34 195 zł na podstawie art. 71a § 9 u.p.e.a. Podkreślić należy, że zdaniem Skarżącego nie powinien przekazać organowi kosztów egzekucyjnych w sytuacji, w której wierzytelność przysługująca podmiotowi A. sp. z o.o. nigdy nie powstała z uwagi na posługiwanie się przez ww. podmiot nierzetelnymi fakturami VAT. Ponadto złożonymi wnioskami dowodowymi Skarżący zmierza do wykazania ww. okoliczności. Sąd podziela ocenę organów, że stanowisko Skarżącego jest rodzajem taktyki zmierzającej do uniknięcia przekazania organowi egzekwowanych kwot (kosztów egzekucji) Słusznie bowiem organ wskazuje, że "Pan D. P. podczas prowadzonej kontroli, był poinformowany o przysługujących prawach zgodnie z art. 71a § 7 u.p.e.a. Protokół ten został podpisany przez Skarżącego bez jakichkolwiek dodatkowych uwag w dniu 18.06.2020 r. Skarżący nie wniósł także żadnych uwag w czternastodniowym terminie od doręczenia protokołu kontroli, W toku postępowania kontrolnego, aż do wydania postanowienia z [...] 12.2023 r. Skarżący nie podejmował jakichkolwiek czynności ani nie składał dodatkowych wyjaśnień wskazujące, iż faktury i dowody przedstawione przez niego są fikcyjne. W toku kontroli Pan D. P. brał czynny udział, i wówczas nie twierdził, że faktury są sfałszowane, a zdarzenia gospodarcze nie miały miejsca". W tym aspekcie zasadna jest również ocena organów, że "nie sposób bowiem przyjąć, że podatnik odliczający podatek z faktur (jak wynika z systemu JPK) nie jest świadomy swojego oszukańczego działania czy nadużycia prawa, skoro wystawieniu tego rodzaju faktury nie towarzyszy w ogóle żadna dostawa towaru lub świadczenie usług przez podmiot ją wystawiający, ani żaden inny (obrót istnieje tylko na fakturze), albo tego rodzaju transakcję nabywca świadomie realizuje z jednym podmiotem, a dokumentuje u innego podmiotu" Reasumując, twierdzenia Skarżącego o nierzetelności faktur otrzymanych od A. sp. z o.o. pojawiły się w sytuacji, gdy Skarżący nie ponosi już związanych z tym konsekwencji podatkowych. Na wcześniejszych etapach sprawy w szczególności kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego u Pana D. P. jako dłużnika zajętych wierzytelności, należnych A. Sp. z o. o. prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. Skarżący kwestii tej nie podnosił. W skazać należy, że w ustaleniach protokołu zamieszczono wyjaśnienia Pana D. P. oraz przedłożono dokumenty w tym m.in. umowę dystrybucji materiałów poufnych i szkoleń technicznych zawartą pomiędzy D. a A. Sp. z o.o., dowody wpłat oraz faktur dot. zaliczek do zamówienia dystrybucji materiałów reklamowych z okresu od 4.08.2018 r. do 27.12.2018 r., oraz faktur dot. dystrybucji materiałów z okresu od 4.08.2018 r. do 27.12.2018 r. Kserokopie dokumentów potwierdzone za zgodność z oryginałem załączono do akt sprawy. Protokół został podpisany przez Pana D. P. 18.06.2020 r. oraz doręczony za pośrednictwem poczty - 4.06.2020 r. Skarżący nie złożył do protokołu zastrzeżeń oraz nowych wyjaśnień. Powyższe potwierdza, zdaniem Sądu, że aktualnie ponoszone przez Skarżącego okoliczności są swoistą "taktyką procesową". W tym aspekcie sprawy należy ocenić także wnioski dowodowe Skarżącego złożenie na etapie postępowania przed organami. Słusznie organ podniósł, że przedmiotem postępowania nie jest weryfikacja braku wykonania przez Zobowiązaną Spółkę usług. Organ zasadnie również wskazał, że Skarżący nie przedstawił dowodów wskazujących na fikcyjność faktur Wbrew ocenie pełnomocnika nie istnieje sprzeczność pomiędzy nie uwzględnieniem wniosków dowodowych Skarżącego a oceną o braku przedstawienia dowodów. Skarżący w istocie oczekuje, że to organ będzie pozyskiwał dowody, przy czym, w ocenie Sądu dowody z przesłuchań wnioskowanych świadków w sytuacji gdy nie mogą powstać konsekwencje podatkowe niezgodnego z prawem działania są niewiarygodne. Zwrócić należy uwagę, że Skarżący jak i A. Sp. z o.o. prawidłowo dokumentowali (umowa, faktury, dowody wpłaty) relacje gospodarcze. Zatem twierdzenie, że wszystkie powyższe działania miały fikcyjny charakter jest w istocie nieweryfikowane przez organy i przeczy dokumentom. Z przyczyn oczywistych przeprowadzić żądanych dowodów nie mógł Sąd. Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym zakreślone jest przez dyspozycję art. 106 § 3 Ppsa. zgodnie z którym Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Wnioskowane dowody nie są dowodami z dokumentów albo dowodami uzupełniające z dokumentów (zwrócenie do Prokuratury Okręgowej w L. z wnioskiem o udostępnienie akt sprawy). W związku z powyższym Sąd odmówił przeprowadzenia dowodów wnioskowanych w skardze. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.