III SA/Wa 2239/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Pismem z 19 czerwca 2017 r. uznanym na podstawie art. 73 § 1 p.p.s.a. za doręczone w sposób zastępczy w dniu 5 lipca 2017 r., skarżący G. W. został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 27 lipca 2017 r. W piśmie tym pouczono także, że w przypadku oddalenia skargi, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, złożony w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku. Wyrokiem z 27 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług. Pismem z 28 sierpnia 2017 r., skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że z przeprowadzonej 28 sierpnia 2017 r. rozmowy telefonicznej z pracownikiem sekretariatu Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dowiedział się o zapadłym wyroku. Podkreślił, że do dnia złożenia wniosku nie otrzymał żadnego pisma zawiadamiającego go o terminie rozprawy. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący nadesłał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. strona rzeczywiście uchybi terminowi do dokonania danej czynności procesowej, wniesie wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, wraz z wnioskiem dopełnieni czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wykaże brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1721/12, CBOSA). Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Skarżący powziął bowiem wiadomość o uchybieniu terminu z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej 28 sierpnia 2017 r., zaś wniosek nadał jeszcze tego samego dnia - 28 sierpnia 2017 r. W dalszej kolejności oceny Sądu wymaga przesłanka braku winy w uchybieniu terminu po stronie skarżącego przy złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu należy zaznaczyć, iż w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Z zawartego we wniosku o przywrócenie terminu uzasadnienia wynika, że skarżący nie otrzymał "... żadnego pisma w sprawie, w tym o rozprawach". Wskazać trzeba, że ze znajdującej się w aktach sądowych (k.48) przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy (skierowanej na adres wskazany przez skarżącego w skardze) wynika, że została ona dwukrotnie awizowana (21 czerwca 2017 r., i 29 czerwca 2017 r.) o czym powiadomiono skarżącego pozostawiając zawiadomienie w skrytce pocztowej Urzędu Pocztowego [...] w W.. Przesyłka ta została następnie uznana za prawidłowo doręczoną w sposób zastępczy z dniem 5 lipca 2017 r. Podkreślić należy, że należycie dbając o swoje interesy skarżący powinien dołożyć wszelkich starań, aby pilnować swoich spraw w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, dotyczy to również regularnego i dokładnego sprawdzania skrytki pocztowej w sytuacji gdy skarżący złożył skargę do Sądu i winien spodziewać się korespondencji Sądu. Należy podzielić pogląd prezentowany w orzecznictwie NSA, iż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (zob. np. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04, CBOSA). Z uzasadnienia wniosku skarżącego nie wynika jakie to trudne do przezwyciężenia przeszkody uniemożliwiły skarżącemu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wskazał jedynie, że nie otrzymał "...żadnego pisma w sprawie...", co jest oczywistą nieprawdą, jako, że 7 września 2016 r. pod ten sam, wskazany w skardze adres, zostało mu doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Jeśli chodzi natomiast o awizowane zawiadomienie o terminie rozprawy, skarżący nie uprawdopodobnił w jakikolwiek inny sposób okoliczności, że nie odebrał go bez swojej winy. Nie uprawdopodobnił także, że w skrytce pocztowej nie złożono zawiadomień o kierowanej do skarżącego przesyłce poleconej. Kierując się powyższym Sąd uznał, że skarżący nie wykazał zatem skutecznie, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi, doszło w sposób przez niego niezawiniony. Przedmiotowy wniosek nie zasługiwał tym samym na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, argument, że skarżący nie otrzymał "...żadnego pisma w sprawie, w tym o rozprawach.", bez jakiegokolwiek uprawdopodobnienia tej okoliczności, nie może stanowić podstawy przywrócenia uchybionego terminu. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.