III SA/Wa 2244/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. K. o przyznanie wynagrodzenia w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i luty 2009 r. postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 8 856 zł (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 7 200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 1 656 zł (tysiąc sześćset pięćdziesiąt sześć złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał T.W. (dalej "Skarżący") prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie z 9 grudnia 2014 r.) oraz ustanowienia adwokata (postanowienie z 2 czerwca 2015 r.), którym została wyznaczona adwokat A.K. . Na rozprawie w dniu 12 listopada 2015 r. pełnomocnik zgłosił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 18 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm.) - dalej "ppsa" wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) – dalej "rozporządzenie". W niniejszej sprawie ustanowiony adwokat świadczył profesjonalną pomoc prawną. Złożył pismo procesowe stanowiące odpowiedź na replikę organu, złożył wnioski dowodowe, stawił się na rozprawie oraz złożył wniosek o uzasadnienie. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 7 200 zł, co wynika z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia. Podstawą przyznania wynagrodzenia adwokatowi świadczącemu pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, są stawki określone w § 6 rozporządzenia. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 3 117 852 zł, a zatem stawka ta wynosi 7 200 (§ 6 pkt 7 rozporządzenia). Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy, należało postanowić, jak w sentencji.