III SA/Wa 2252/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe W dniu 29 listopada 2004 r. V. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) złożyła deklarację uproszczoną AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów marki VOLVO, w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 139 701,00 zł. W dniu 30 listopada 2004 r. Skarżąca dokonała wpłaty podatku na konto Izby Celnej w W.. Pismem z 24 sierpnia 2009 r., skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: "NUC"), Skarżąca wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty tego podatku w kwocie 102 504 zł, uiszczonego w oparciu o ww. deklarację uproszczoną. Postanowieniem z [...] lutego 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Decyzją z [...] listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. na podstawie art. 207, art. 21 § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) dalej: "O.p.", art. 79, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 82 ust. 3 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) dalej: "u.p.a." oraz § 2 ust. 1 i § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżania stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 z późn. zm.) określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym wynikające z ww. deklaracji uproszczonej AKC-U w wysokości 139 701,00 zł oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu uiszczonego podatku akcyzowego w kwocie 102 504 zł z ww. tytułu. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. w sprawie odmowy nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego w kwocie 102 504 zł. Następnie Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której wniosła o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., ewentualnie o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.. W odpowiedzi Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] listopada 2010 r. w sprawie odmowy nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego w kwocie 102 504 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych. Wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Natomiast wedle art. 59 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty. W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w listopadzie 2004 r. Zobowiązanie podatkowe, w związku z zapłatą, wygasło natomiast w dniu 30 listopada 2004 r. Mając zatem na uwadze treść art. 70 § 1 i art. 59 § 1 O.p. stwierdzić należy, że zobowiązanie podatkowe w niniejszej sprawie przedawniłoby się z dniem 31 grudnia 2009 r. W związku z powyższym, w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. mógł po dniu 31 grudnia 2009 r. wydać decyzję w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym, która wpływać będzie na rozpoznanie wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku akcyzowego, w sytuacji kiedy zobowiązanie podatkowe już wygasło poprzez zapłatę. W tym miejscu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r., sygn. akt l FSK 174/11, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, to jest: "Czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej)". Zaznaczyć także trzeba, że przed dniem 1 września 2005 r. brzmienie art. 70 § 1 O.p. nie uległo zmianie. Mając więc na uwadze treść art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, uznać należy, że powołane powyżej zagadnienie prawne przedstawione postanowieniem z 12 stycznia 2012 r., sygn. akt l FSK 174/11 do rozstrzygnięcia poszerzonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wobec powyższego, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.