III SA/Wa 2254/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. Pt. na interpretację indywidualną Prezydenta P. z dnia [...]marca 2008r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: - odmówić przywrócenia terminu - Pismem z dnia 5 sierpnia 2008 r. J. P. – Skarżący w niniejszej sprawie, wniósł skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. W dniu 22 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał Skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 21 sierpnia 2008 r. z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dniu od daty otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa przesyłka została zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 października 2008 r. uznana za doręczoną w dniu 25 września 2008 r. W dniu 22 października 2008 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo Skarżącego z wnioskiem o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że w okresie sierpnia i września 2008r. przebywał u chorej rodziny w K.. Podkreślił, że w dniu 21 października 2008r. zapytał w Informacji Sądu o przebieg postępowania w sprawie i uzyskał informację, że w sprawie nie została uiszczona opłata od wniesionej skargi. Do pisma Skarżący dołączył dowód wpłaty kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi oraz dwa potwierdzenia nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: Zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "ppsa"), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 ppsa – strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 ppsa równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 5 ppsa przywrócenie terminu po upływie roku od uchybionego terminu jest dopuszczalne jego tylko w wyjątkowych przypadkach. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. O przekroczeniu terminu do uzupełnienia braków skargi Skarżący dowiedział się w Wydziale informacji sądowej w dniu 21 października 2008r. Składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 22 października 2008 r. zachował więc siedmiodniowy termin na jego wniesienie, określony w art. 87 § 1 ppsa. Skarżący uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi podkreśliła, że nie odebrała przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, z powodu przebywania w okresie od sierpnia do września u chorej rodziny w K.. Wyjaśniła, że w dniu 27 września 2008r. odebrał na Poczcie w P. odpowiedź na skargę od Prezydenta miasta P., w związku z czym w dniu 29 września 2008r. przesłał do tut. Sądu pismo procesowe. Na potwierdzenie dołączył dwa "Potwierdzenia nadania" z dnia 29 września 2008r. Zdaniem Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił, braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Podkreślić należy, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skierowana do Skarżącego na adres podany w skardze. Zgodnie z art. 70 § 1 ppsa strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Obowiązek zawiadomienia o zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby przez strony i ich przedstawicieli istnieje niezależnie od tego, czy mają one pełnomocników, czy nie. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Skutek doręczenia następuje z datą wydania zarządzenia przez przewodniczącego bądź sędziego sprawozdawcę o pozostawieniu pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz, Zakamycze 2006, Komentarz do art.70 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.). Podkreślić należy, że Skarżący nie poinformował Sądu o tym, iż w okresie od sierpnia do września będzie on przebywał pod innym adresem niż wskazany w skardze, w związku z czym przesyłka wysłana na adres w niej podany została uznana zarządzeniem Przewodniczącej wydziału za skutecznie doręczoną w dniu 25 września 2008r. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 86 i art. 87 ppsa postanowił jak w sentencji