III SA/Wa 2259/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-14

Skład orzekający: Anna Zaorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest podstawa prawna i sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych wydatków, zgodnie z art. 250 P.p.s.a. Wysokość wynagrodzenia należy obliczyć na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o opłatach za czynności adwokackie, uzależniając stawkę od wartości przedmiotu sprawy i powiększając ją o należny podatek VAT.
Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat L. P., który był ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego J. P. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia ustanowienia adwokata. Sąd oddalił skargę skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata L. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 738 zł, w tym 600 zł tytułem opłaty i 138 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata L. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 738 zł (słownie: siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym: tytułem opłaty – kwotę 600 zł (słownie: sześćset złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 138 zł (słownie: sto trzydzieści osiem złotych) - Postanowieniem z 29 stycznia 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu – J. P. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia ustanowienia adwokata. Pismem z 10 lutego 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – L.P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 10 kwietnia 2015 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. pełnomocnik poparł skargę oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 29 kwietnia 2015 r. Sąd oddalił skargę. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji. Dlatego też, wynagrodzenie dla pełnomocnika należało obliczyć na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej - "rozporządzenie"), w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy. W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 4.050 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 3, stawkę należało określić na kwotę 600 zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23%. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło