III SA/Wa 2261/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-01-03

Skład orzekający: Marek Krawczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu administracji publicznej został prawidłowo uzasadniony przez stronę skarżącą?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmawia wstrzymania wykonania postanowienia, gdy strona skarżąca nie przedstawiła wnikliwego uzasadnienia wniosku, popartego faktami i dowodami, które wykazywałyby zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Lakoniczne lub brak uzasadnienia uniemożliwia sądowi ocenę wniosku.
Stan faktyczny
Strona skarżąca W.P. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczące zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatku od spadków i darowizn. W skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnej argumentacji ani dowodów uzasadniających ten wniosek.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat w okresie od 13 listopada 2000r. do 1 grudnia 2010r. na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn za 2000r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Skarżąca – W.P. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie zaliczenia wpłat w okresie od 13 listopada 2000r. do 1 grudnia 2010r. na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn za 2000r. W skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Tymczasem Skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku. Nie poparła go żadną argumentacją, nie powołała się nawet na żadną z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Bez przywołania okoliczności określonych w tym przepisie, na których strona opiera swój wniosek oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji czy postanowienia Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu postanowienia z naruszeniem przepisów prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło