III SA/Wa 2262/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Sędziowie sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant sekretarz sądowy Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2016 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 8 maja 2015 r. nr IPPP2/4512-121/15-2/IZ w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko za nieprawidłowe, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] lutego 2015 r. wpłynął wniosek spółki H. Sp. z o.o. w W. (dalej także "wnioskodawca", "podatnik", "skarżąca", "strona", "spółka", "H.") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących. We wniosku strona przedstawiła następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. H. Sp. z o.o. jest spółką wchodzącą w skład grupy H. Spółka prowadzi w Polsce sprzedaż towarów - odzieży - na rzecz polskich konsumentów za pośrednictwem stacjonarnych sklepów. Grupa H., planuje rozszerzyć swoją działalność w Polsce i sprzedawać towary również za pośrednictwem platformy internetowej (on-line). Sprzedaż za pośrednictwem platformy internetowej ma być realizowana poprzez spółkę H. działającą jako agent spółki H. - szwedzkiej spółki, zarejestrowanej dla celów VAT w Polsce. Sprzedaż za pośrednictwem platformy internetowej będzie realizowana pomiędzy H., spółką oraz konsumentem (kwestia wzajemnych rozliczeń jest przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji). Płatność za towary zamówione przez klienta za pośrednictwem platformy internetowej będzie odbywała się kartą płatniczą, przelewem bankowym bądź z wykorzystaniem opcji za pobraniem (ang. cash on delivery). Płatność za towary będzie otrzymywana przez H. na jej rachunek bankowy. Schemat sprzedaży towarów będzie wyglądał następująco: 1) polski konsument (osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej) będzie składać zamówienie za pośrednictwem platformy internetowej; 2) po złożeniu zamówienia, w przypadku wyboru płatności kartą lub przelewem, konsument będzie dokonywać zapłaty na rachunek bankowy spółki przed otrzymaniem towarów; 3) zamówiony produkt będzie transportowany z magazynu H. zlokalizowanego we W. do polskiego konsumenta; 4) kurier/przewoźnik będzie dostarczał zamówiony produkt i w przypadku wyboru płatności za pobraniem będzie odbierał płatność od konsumenta; 5) płatność otrzymywana przez kuriera/przewoźnika będzie przekazywana na konto H. za pośrednictwem rachunku bankowego; 6) oprócz przekazania płatności kurier/przewoźnik będzie przekazywał H. plik z danymi dotyczącymi pobranych wpłat od konsumentów (na podstawie pliku będzie możliwe ustalenie danych nabywcy - imienia i nazwiska, adresu oraz nabywanego towaru). W związku ze sprzedażą towarów będą generowane np.: • potwierdzenia złożenia zamówienia (ang. order confirmation); • potwierdzenia dostawy zamówienia (ang. order shipped); • podsumowania zamówienia (ang. order summary). Jak wskazano we wniosku treść wyżej wymienionych potwierdzeń będzie umożliwiała identyfikację konsumenta dokonującego zamówienia za pośrednictwem platformy internetowej, tj. jego imię, nazwisko, i adres, a także ustalenie rodzaju dostarczanych produktów. Towary dostarczane przez spółkę w systemie wysyłkowym nie stanowią towarów, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544), zwanego dalej "Rozporządzeniem". Na tle tak przedstawionych okoliczności sprawy zadano następujące pytanie: Czy w przypadku sprzedaży towarów na rzecz konsumentów (osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej) spółka może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym wystawiania i wydawania paragonów fiskalnych w sytuacji gdy płatności za towary następują kartą płatniczą, przelewem bankowym oraz za pobraniem kurierowi (przewoźnikowi), który następnie przekazuje otrzymane płatności na rachunek bankowy spółki? Strona przedstawiła własną ocenę prawną przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, zgodnie z którą w przypadku sprzedaży towarów na rzecz konsumentów (osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej) spółka może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym wystawiania i wydawania paragonów fiskalnych w sytuacji, gdy płatności za towary następują kartą płatniczą, przelewem bankowym oraz za pobraniem kurierowi (przewoźnikowi), który następnie przekazuje otrzymane płatności na rachunek bankowy spółki. W stanowisku wnioskodawcy wskazano, do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 37 załącznika do Rozporządzenia, muszą zostać spełnione następujące warunki: • dostawa towarów następuje w systemie wysyłkowym (pocztą lub kurierem), • zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika; • z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres); • dostarczane towary nie zostały wymienione w § 4 pkt 1 Rozporządzenia. Spółka stoi na stanowisku, iż spełnia powyższe warunki, dlatego jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących w stosunku do sprzedaży towarów zamówionych on-line i dostarczonych kurierem. Po pierwsze, dostawa zamówionych za pośrednictwem platformy internetowej towarów będzie prowadzona w systemie wysyłkowym poprzez kuriera (przewoźnika). Po drugie, zapłata za dostarczony towar będzie następowała w całości na rachunek bankowy spółki. Płatności będą realizowane za pomocą karty płatniczej, przelewem bankowym lub z wykorzystaniem opcji zapłaty za pobraniem kurierowi (przewoźnikowi). W momencie skorzystania przez konsumenta z opcji zapłaty za pobraniem, otrzymana przez kuriera (przewoźnika) gotówka za dostarczony towar, zostanie przekazana na rachunek bankowy spółki. Spółka w żadnej z wymienionych form zapłaty, w tym płatności za pobraniem nie otrzyma fizycznie gotówki. Po trzecie, oprócz przekazywanych środków pieniężnych na rachunek bankowy H. kurier (przewoźnik) będzie dostarczał spółce pliki z informacjami dotyczącymi pobranych wpłat od konsumentów. Na podstawie pliku możliwa będzie identyfikacja od kogo została otrzymana płatność oraz za jaki towar. Ponadto, w związku z dostawą zostaną sporządzone następujące dokumenty: potwierdzenie zamówienia, potwierdzenie dostawy zamówienia oraz podsumowanie zamówienia. Na ich podstawie możliwe będzie ustalenie danych nabywców, tj. ich imienia i nazwiska, adresu oraz rodzaju nabywanego towaru. W dniu 8 maja 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał interpretację indywidualną nr IPPP2/4512-121/15-2/IZ, w której stanowisko strony w zakresie korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących w sytuacji, gdy zapłata jest otrzymywana przelewem bankowym i za pośrednictwem kuriera (przewoźnika) uznał za prawidłowe, natomiast w części dotyczącej zapłaty kartą płatniczą uznał za nieprawidłowe. Organ wskazał, że płatność kartą płatniczą traktowana jest jak zapłata gotówką, a więc niespełniony jest warunek formy zapłaty, o którym mowa w poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. W dniu 26 maja 2015 r. Strona wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, w dniu [...]lipca 2015 r. pismem nr [...] udzielono odpowiedzi na ww. wezwanie, w którym stwierdzono brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Strona wniosła na ww. interpretację indywidualną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżonej interpretacji skarżąca zarzuca naruszenie: 1. art. 111 ust. 1 i 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054) w związku z § 2 ust. 1 w związku z poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544), dalej "Rozporządzenie", poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż zapłata za dostawę towarów w systemie wysyłkowym kartą płatniczą stanowi zapłatę traktowaną jak zapłata gotówką, w związku z czym Skarżąca nie jest uprawniona do zastosowania zwolnienia z prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących; 2. art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej poprzez rozszerzenie stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji i przyjęcie, iż płatność dokonywana kartą płatniczą będzie wypływała bezpośrednio na konto spółki, co w konsekwencji oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej; 3. art. 14c § 1 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyczerpującego wyjaśnienia w uzasadnieniu prawnym interpretacji dlaczego stanowisko spółki dotyczące możliwości stosowania zwolnienia z ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku płatności kartą płatniczą jest nieprawidłowe. Z uwagi na powyższe naruszenia prawa skarżąca wnosi o: • uchylenie zaskarżonej interpretacji w części, w której Dyrektor uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe; • zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu ww. zarzutów wskazano, że ani ustawa o VAT, ani Rozporządzenie nie zawierają wyczerpujących regulacji, które określają jaki charakter ma płatność kartą, tj. gotówkowy, czy bezgotówkowy. Z tego powodu, zdaniem skarżącej, niezbędne jest odwołanie się do regulujących tę materię przepisów, tj.: - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r., poz. 128), - ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz.U. z 2014 r., poz.873) Definicja karty płatniczej określona została w przepisie art. 2 pkt 15a ustawy o usługach płatniczych. Jest to karta uprawniająca do wypłaty gotówki lub umożliwiająca złożenie zlecenia płatniczego za pośrednictwem akceptanta lub agenta rozliczeniowego, akceptowana przez akceptanta w celu otrzymania przez niego należnych mu środków. Do tej definicji odwołuje się również art. 4 ust. 1 pkt 4 Prawa bankowego. Tak więc, z istoty zapłaty kartą płatniczą wynika, iż jest to płatność realizowana za pośrednictwem innych podmiotów i nie może być traktowana tak samo jak zapłata gotówką. Skarżąca wskazała także na regulamin przyjmowania płatności przez spółkę, który potwierdza fakt, iż zapłata kartą płatniczą jest obsługiwana przez podmioty trzecie i nie może być traktowana tak samo jak zapłata gotówką. Skarżąca zwróciła również uwagę, że płatność kartą płatniczą stanowi na gruncie art. 3 ust. 1 ustawy o usługach płatniczych usługę płatniczą należącą do tej samej kategorii co przelew bankowy, tj. usługę polegającą na wykonywaniu transakcji płatniczych, w tym transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy u dostawcy użytkownika lub u innego dostawcy. Ponadto, H. wskazała, iż transakcje kartami płatniczymi wymienione zostały w art. 63 ust. 3 pkt 4 Prawa bankowego, jako forma rozliczeń bezgotówkowych. W tym kontekście skarżąca powołała także art. 63f ust. 1 Prawa bankowego i wskazała, iż płatność kartą płatniczą nie może być traktowana jak zapłata gotówką ("Na warunkach określonych w umowach strony mogą stosować w rozliczeniach bezgotówkowych także karty płatnicze"). Dodatkowo skarżąca zwróciła uwagę, iż w doktrynie wskazuje się, że "kart płatniczych nie można traktować jako pieniądza, (...) W przeciwieństwie do czeku karta płatnicza jest wystawiana (emitowana) przez bank, ale nie jest dokumentem inkorporującym wierzytelność pieniężną, w związku z tym nie jest papierem wartościowym. Nie inkorporuje określonej wierzytelności pieniężnej, ale uprawnia jej posiadacza, po przedłożeniu karty, do określonego świadczenia. Karta płatnicza w punkcie usługowym lub handlowym służy wyłącznie do dokonywania zakupów bezgotówkowych. W żadnym przypadku nie wolno wypłacić posiadaczowi gotówki. Zasada ta nie zna wyjątków. W szczególności nie jest możliwa wypłata gotówki wtedy, gdy posiadacz karty po dokonaniu zapłaty zamierza zrezygnować z zakupu i będzie chciał zwrócić towar." (Z. Ofiarski. Prawo bankowe. Komentarz, LEX 2013, komentarz do art. 63f ustawy). Spółka wskazała także, iż płatności za dostawy towarów realizowane w systemie wysyłkowym odbywają się na podstawie stosownego regulaminu przewidującego, w przypadku płatności kartą przetwarzanie tej płatności przez niezależnego usługodawcę uprawnionego do świadczenia usług autoryzacji i nadzoru nad transakcjami płatniczymi. Ponadto, skarżąca wskazała na fakt powiązania kart płatniczych z rachunkami bankowymi konsumentów, w ramach przedmiotowych transakcji dochodzi bowiem do przepływu środków pieniężnych za pośrednictwem banku poprzez kolejno: - obciążenie rachunku bankowego posiadanego przez konsumenta, a następnie - uznanie rachunku bankowego posiadanego przez spółkę. Spółka wskazuje, iż przy dokonywaniu płatności kartą płatniczą kluczowy jest udział podmiotów pośredniczących, tj. banków i nie może być zatem mowy o bezpośrednim transferze środków pieniężnych od konsumenta do spółki, tak jak miałoby to miejsce w przypadku płatności gotówkowej. Zdaniem spółki, nie można więc utożsamiać zapłaty za pomocą karty płatniczej z zapłatą gotówkową. W całej transakcji płatniczej nie występują bowiem tylko i wyłącznie dwa podmioty tj. konsument i Skarżąca, ale płatność przetwarzana jest zarówno przez odpowiedzialnego za jej poprawność niezależnego usługodawcę (weryfikującego autentyczność danych), jak również następnie przez bank konsumenta oraz bank Skarżącej (bank sprzedawcy), w którym posiadają oni stosowne rachunki bankowe. Skarżąca ponadto wskazała, że poz. 37 załącznika do Rozporządzenia nie wprowadza rozróżnienia w odniesieniu do sposobu przyjmowania płatności na rachunek bankowy podatnika, tj. czy ma to nastąpić w sposób pośredni czy bezpośredni. Dlatego też, zdaniem spółki, nie można twierdzić, iż w przypadku bezpośredniej płatności na jej konto wyłączona jest możliwość stosowania przedmiotowego zwolnienia z ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, natomiast możliwe jest jego stosowanie w sytuacji przyjęcia płatności na rachunek za pośrednictwem podmiotu trzeciego. Taki wniosek zdaniem Skarżącej jest nieuprawniony i nie znajduje oparcia w przepisach Rozporządzenia. Skarżąca zwróciła także uwagę na to, że organy podatkowe w dotychczasowych rozstrzygnięciach podzielały jej poglądy, iż w przypadku sprzedaży w systemie wysyłkowym towarów, względnie zapłaty za usługi świadczone na odległość przy płatności kartą płatniczą podatnicy są zwolnieni z dokumentowania obrotu na kasie rejestrującej. W tym zakresie skarżąca wskazała na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. IPPP2/443-479/14-4/AO (w zakresie dostawy towarów) oraz interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. ILPP2/443-110/13-2/MN (w zakresie świadczenia usług). Wobec powyższego, zdaniem skarżącej, nieprawidłowe jest stanowisko Dyrektora wyrażone w interpretacji, iż przyjmowanie przez płatności kartą płatniczą za towary dostarczane w systemie wysyłkowym nie spełnia warunku dotyczącego formy zapłaty, pozwalającego na stosowanie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących. W ocenie spółki, zapłata kartą płatniczą stanowi formę bezgotówkowego rozliczenia bankowego i z tego powodu spełnia wymóg formy zapłaty za pośrednictwem banku określony w poz. 37 załącznika do Rozporządzenia. Spółka wskazała również, iż płatność kartą płatniczą, która będzie następowała za zakupione przez klienta towary w systemie wysyłkowym należy odróżnić od płatności kartą prepaid (w tym z doładowaniem). Omawiany przypadek nie dotyczy Skarżącej i nie był objęty wnioskiem o wydanie Interpretacji. Ponadto spółka wskazała, że przy wydawaniu interpretacji doszło do niedopuszczalnego na gruncie przepisów Ordynacji podatkowej rozszerzenia przez Dyrektora stanu faktycznego polegającego na uznaniu, że płatność dokonywana kartą płatniczą za dostawę towarów w systemie wysyłkowym będzie wpływała bezpośrednio na konto spółki, co stanowi naruszenie art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej. W opisie stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji nie znajdowała się bowiem żadna informacja o pośrednim lub bezpośrednim wpływie na konto spółki środków pieniężnych z tytułu zakupionego towaru za który płatność następuje kartą płatniczą. W konsekwencji, zdaniem spółki Dyrektor dokonał niedopuszczalnej modyfikacji stanu faktycznego i przez to doszło do wadliwej oceny prawnej znajdującej się w interpretacji. Skarżąca wskazał przy tym, że organ podatkowy na etapie wydawania interpretacji indywidualnej posiada stosowne instrumenty prawne, które umożliwiają usunięcie wątpliwości co do opisu stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie Dyrektor mógł więc w drodze skierowanego do Skarżącej wezwania wprost uzyskać od spółki szczegółowe wyjaśnienia jak realizowana jest płatność za zakupione towary przy zastosowaniu karty płatniczej. Dyrektor jednak nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień tylko zmodyfikował przedstawiony przez skarżącą stan faktyczny przez co naruszył art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie w opinii spółki wydana interpretacja narusza art. 14c § 1 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia prawnego. Uzasadnienie interpretacji w odniesieniu do przyjmowania przez spółkę płatności kartą płatniczą jest bowiem lakoniczne i brak jest wyjaśnienia przesłanek prawnych uznania stanowiska spółki za nieprawidłowe. W wydanej interpretacji uzasadnienie prawne stanowiska Dyrektora ograniczyło się do jednozdaniowego stwierdzenia, iż płatność kartą płatnicza jest traktowana jak zapłata gotówką oraz do odniesienia się negatywnie do powołanych przez spółkę dwóch interpretacji indywidualnych - i to w kontekście zmodyfikowanego przez Dyrektora opisu stanu faktycznego. W uzasadnieniu prawnym interpretacji nie został przedstawiony natomiast proces wykładni i tok rozumowania przyjęty przez organ, który w sposób logiczny i wyczerpujący wyjaśniałby zasadność przesłanek uznania stanowiska spółki za nieprawidłowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ wskazał przy tym, że w wydanej precyzyjnie i jednoznacznie wyjaśnił swoje stanowisko w sprawie. Stanowisko to zostało zaprezentowane w oparciu o przedstawiony przez stronę opis zdarzenia przyszłego/stanu faktycznego. Interpretacja zawiera uzasadnienie faktyczne i uzasadnienie prawne z podaniem przepisów, które mają w sprawie zastosowanie. W interpretacji podano konkretne przepisy i na ich podstawie dokonano opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez skarżącą. Z zajęcia odmiennego stanowiska od prezentowanego przez skarżącą nie można jeszcze wywodzić, że postępowanie organu narusza przepisy art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Rozpatrzenie skargi należy rozpocząć od kwestii procesowych, albowiem kwestie merytoryczne winny być rozpoznane przez organ interpretacyjny w zgodzie z wymogami formalnymi, co daje dopiero podstawy do rozpatrzenia prawidłowości wykładni przepisów prawa materialnego w interpretacji podatkowej. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem przepisów Rozdziału 1a Ordynacji podatkowej, w szczególności jej 14c § 1 i 2, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. I tak, z punktu widzenia zaskarżonej interpretacji istotne znaczenie w sprawie mają przepisy załącznika pn. "Czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania" do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544). Pod poz. 37 ww. załącznika – jako czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania - wymieniono dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres). Zdaniem skarżącej planowana przez nią działalność - opisana we wniosku - prowadzona będzie w warunkach określonych w ww. przepisie, i w konsekwencji jej działalność w ww. zakresie podlegać będzie zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054) w związku z § 1 i 2 ust. 1 w związku z poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. Organ zakwestionował zaś tę ocenę uznając, że w przypadku płatności za towar dokonywanej przez klienta za pomocą kart płatniczych spółka nie może/nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej - na podstawie zapisu § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. - gdyż płatność kartą płatniczą jest traktowana jak zapłata gotówką, przez co niespełniony zostanie warunek formy zapłaty, o którym mowa w poz. 37 załącznika do rozporządzenia. Wskazać jednak należy, że decydujący i przesądzający sprawę na niekorzyść skarżącej argument organu uznający płatność kartą kredytową za zapłatę gotówkową, nie został w interpretacji w jakikolwiek sposób uzasadniony. Organ - bez koniecznego tu wywodu prawnego - potraktował tę okoliczność jako fakt obiektywny i oczywisty. Z tego powodu prawdziwości tej tezy organu nie można ani zweryfikować, ani ocenić jako prawdziwej bądź fałszywej. W tym miejscu Sąd wskazuje, że argumentacja organu wydającego interpretację musi układać się w logiczny ciąg, dostarczający składającemu wniosek informacji, dlaczego wskazany sposób zastosowania przepisu (jego skutki) nie jest właściwy oraz dlaczego należy przepis ten zastosować w sposób wskazany przez organ. Zdaniem Sądu ocena stanowiska wnioskodawcy z istoty swej powinna, obok krytyki lub aprobaty stanowiska wnioskodawcy, zawierać wyjaśnienie dlaczego takie, a nie inne stanowisko zostało zajęte. Do uznania, że pogląd wyrażony został z uwzględnieniem stanu faktycznego, opisanego przez wnioskodawcę, nie wystarczy samo przytoczenie w interpretacji odpowiedniego fragmentu wniosku albo oznajmienie stronie przyjętego stanowiska oderwanego od argumentacji strony. Musi to przede wszystkim wynikać z uzasadnienia własnego stanowiska organu, sporządzanego, gdy jest ono odmienne niż stanowisko wnioskodawcy. A zatem niewyczerpujące uzasadnienie interpretacji uprawnia sąd administracyjny do jej uchylenia, a tym samym - uwzględnienia skargi podatnika. Brak uzasadnienia prawnego w rozumieniu art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej może bowiem polegać nie tylko na całkowitym braku argumentacji prawnej, ale również na przytoczeniu w interpretacji jedynie treści przepisu z pominięciem przedstawienia toku zastosowanego przez organ rozumowania prawniczego. Zatem uzasadnienie prawne, o którym mowa w ww. przepisach Ordynacji podatkowej, musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie określone przepisy znajdują zastosowanie, a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Nie jest także rolą sądu zastępowanie organu w wykonaniu jego obowiązków, w szczególności poprzez poszukiwanie argumentów dla stanowiska organu, ani też uzupełnianie niezbędnych jego rozważań, albo tłumaczenie niejasnych lub niepełnych wywodów. Z tych przyczyn sądy administracyjne rozpoznając skargę na działanie organu muszą nie tylko dysponować rozstrzygnięciem organu (tu interpretacją) lecz również przedstawionym do tego rozstrzygnięcia pełnym wywodem prawnym, pozwalającym na odczytanie motywów, jakimi kierował się organ podejmując określone działania. W przeciwnym bowiem wypadku sąd administracyjny nie spełniałby roli instytucji kontrolującej działanie administracji, lecz działalność tę zastępował. W tym stanie rzeczy, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270 ze zm.). w części uznającej stanowisko skarżącej za nieprawidłowe, a o kosztach orzekł na podstawie jej art. 200.