III SA/Wa 2267/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na 2009 r. postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić od kosztów sądowych oraz ustanowić adwokata - W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, H.K. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") wniósł pismo zatytułowane "zażaleniem", które zgodnie z jego treścią zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pismem z 14 października 2010 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do złożenia dodatkowych wyjaśnień. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wskazał, iż od 2001 do 2010 r. był bezrobotny. Ponadto ma poważne problemy zdrowotne. Ma przyznaną grupę inwalidzką. Od kwietnia 2010 r. otrzymuje emeryturę w wysokości 1.199 zł. Wnioskodawca wskazał, że jest bardzo zadłużony u osób prywatnych, którzy udzielali mu pożyczek, gdy pozostawał bez zatrudnienia. Aktualnie spłaca zadłużenie. Żona Skarżącego prowadzi małe gospodarstwo rolne 6,74 ha, które w tym roku przyniosło same straty z powodu nadmiernych opadów. Żona Wnioskodawcy otrzymuje emeryturę w wysokości 212 zł. Wnioskodawca wskazał, iż miesięcznie spłaca po 500 zł długu, 400 zł wydają z żoną na żywność, 150 zł za energię elektryczną, 40 zł za telefon, 40 zł za gaz, 80 zł na środki czystości. W tym roku nie osiągnęli żadnego dochodu z gospodarstwa rolnego. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.). Zgodnie z § 1 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Ocena przytoczonych przez niego okoliczności należy zaś do Sądu (por. postanowienie NSA z 14 lutego 2005 r., FZ 760/04, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata tj. w zakresie całkowitym. Oceniając sytuacją finansową, w której znajduje się Skarżący przyznać należy, iż wypełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną. Ich łączny miesięczny dochód wynosi ok. 1.400 zł. Skarżący jest zadłużony oraz ma poważne problemy zdrowotne. Dochód, który osiągają wraz żoną wystarcza jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych oraz ratalną spłatę zaciągniętych pożyczek. W tym stanie rzeczy, wskazać należy, iż sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych oraz pozyskanie we własnym zakresie pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Przyznanie prawa pomocy podyktowane jest również realizacją gwarantowanego przepisami Konstytucji RP prawa do kontroli przez niezawisły sąd wydanego w stosunku do Skarżącego aktu z zakresu administracji publicznej. Ograniczenia natury finansowej nie mogą zamykać Skarżącemu dostępu do sądu. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.