III SA/Wa 2268/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 2268/12) w ten sposób, że w miejscu omyłkowo oznaczonej siedziby strony skarżącej wpisać "w K." zamiast "w W.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Wykładnia gramatyczna ww. przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.). W niniejszej sprawie, w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 2268/12), wskutek oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie oznaczono siedzibę strony skarżącej, wskazując, iż mieści się ona w W.. Z akt sprawy, w szczególności załączonego odpisu KRS bezsprzecznie natomiast wynika, iż siedziba skarżącej spółki znajduje się w K.. Nie powinno budzić wątpliwości, że błędne oznaczenie tej siedziby stanowiło oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu ww. art. 156 § 1 p.p.s.a, którą należało wyeliminować niniejszym postanowieniem. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.